บทที่ 1579

เมื่อเห็นเฟนด์เก็บของรางวัลที่ได้จากการต่อสู้อยู่บนพื้น หญิงวัยกลางคนจากวิหารทวยเทพและราชา ก็เอ่ยปากขึ้นว่า “ผู้ชายคนนี้ไม่แข็งแกร่งเกินไป มีผู้คนมากมายโอบล้อมและโจมตีเขา แต่เขาก็ยังฆ่าพวกนั้นไปได้มากกว่ายี่สิบคนโดยไม่มีรอยขีดข่วนปรากฏบนร่างกาย ถ้าแมทธิวและคนอื่น ๆ ช้ากว่านี้อีกนิดเดียว พวกเขาคงไม่รอด!”

“เราไม่อาจหาเรื่องผู้ชายคนนี้ได้ เราคงต้องสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเขาด้วยซ้ำ เราโชคดีที่ทำอ่อนน้อมถ่อมตนและไม่เคยทำให้เขาขุ่นเคือง! เพราะถึงแม้ว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะอยู่ในขั้นสูงสุดของระดับเทพแท้จริง แต่พลังการต่อสู้ของเขาก็เหนือกว่าระดับพลังยุทธของเขามานานแล้ว ฉันยังสงสัยว่าพลังยุทธของเขาอาจเทียบได้กับพลังยุทธในระดับเทพสูงสุด แต่ฉันก็ไม่เคยเห็นคนที่อยู่ในระดับเทพสูงสุดมาก่อนหรอก!” แฮร์รี่ถอนหายใจยาว การที่เขาได้เห็นสองกระบวนท่าสุดท้ายที่เฟนด์ปล่อยออกมา มันได้ฝังลึกลงในจิตใจของเขา

ผู้อาวุโสลำดับแรกของวิหารแห่งทวยเทพและราชาพยักหน้าขณะที่เขาพูด “ใช่ และผมเกรงว่าผู้ที่มาจากตำหนักนภาและตระกูลลาโกริโอจะเจอปัญหาเข้าแล้ว ฮ่า ๆ! พวกเขาทำให้ตระกูลวู๊ดขุ่นเคือง ย่อมไม่ต่างอะไรกับการก้าวไปสู่ประตูนรกด้วยขาข้างหนึ่งเสียแล้ว โดยเฉพาะตำหนักนภา ผมได้ยินมาว่าพวกเขาได้พบกับสัตว์อสูรที่น่ากลัวและสูญเสียผู้อาวุโสที่อยู่ในขั้นสูงสุดของระดับเทพแท้จริงไปถึง 6 คน ความแข็งแกร่งของพวกเขาในตอนนี้ลดลงไปอย่างมาก!”

"แน่นอน" แฮร์รี่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และตั้งทฤษฎีว่า “ผมสงสัยว่า ตำหนักนภาสูญเสียอะไรไปบ้างในระหว่างการเดินทางไปยังพื้นที่อันตรายในครั้งนี้ หากพวกเขาประสบกับความสูญเสียครั้งใหญ่อีก ผมว่าตระกูลวู๊ดอาจเริ่มลงมือ แต่หากพวกเขาสูญเสียเพียงเล็กน้อย ตระกูลวู๊ดอาจจะไม่ทำอะไรเลย เหตุผลง่าย ๆ ก็คือตระกูลวู๊ดยังมีปรมาจารย์ไม่มากพอ และเฟนด์เองก็ไม่อยากให้เกิดการสูญเสียครั้งใหญ่ มันไม่คุ้มที่จะแลกชัยชนะของตระกูลไปกับการเสียสละครั้งใหญ่เช่นนั้น!”

เฟนด์บินขึ้นมาเมื่อพวกเขาพูดจบและแสดงความเคารพอย่างสุภาพพร้อมกับยื่นมือไปที่แฮร์รี่ “ขอบคุณสำหรับความเมตตาของคุณ เจ้าวิหารแฮร์รี่ แต่ผู้ที่มาจากวิหารราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์แอบตามเราไปที่เกาะ วายุมืด และทำให้เราสูญเสียพวกพ้องไป เนื่องจากวันนี้ผมได้เจอพวกเขา ผมจึงต้องให้บทเรียนให้พวกเขากลับไปบ้าง”

ปากของแฮร์รี่กระตุกสองสามครั้ง นั่นให้บทเรียนอะไรกับพวกเขา? ปรมาจารย์เหล่านั้นคงไม่รอดหากพวกเขาช้ากว่านี้เพียงนิดเดียว และอันที่จริงวิหารราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์คงจะถึงคราวสูญสิ้น!

“ฮ่าฮ่า! พลังยุทธของคุณนั้นยากจะหาใครเปรียบได้ นายน้อยเฟนด์!” แฮร์รี่หัวเราะ “แถมคุณยังถือเป็นแขกผู้มีเกียรติของวิหารเราอีก เมื่อคุณมาที่นี่ เราย่อมช่วยคุณอย่างสุดความสามารถอย่างแน่นอน ไม่คิดเลยว่าคุณจะแข็งแกร่งจนไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเราเช่นนี้ คุณสามารถจัดการทุกอย่างได้ด้วยตัวคุณเอง!”

จากนั้นแฮร์รี่ก็หยุดไปชั่วขณะ เขาไตร่ตรองความคิดก่อนที่จะเดินนำไปอย่างเชื้อเชิญ “เข้าไปคุยกันเถอะ ถ้านายน้อยเฟนด์มีอะไรอยากจะพูดคุยกัน”

"ย่อมได้" เฟนด์พยักหน้า เขาสังเกตเห็นว่าหลังการต่อสู้ สมาชิกของวิหารแห่งทวยเทพและราชามองเขาต่างออกไป และมีท่าทีเคารพเขาอย่างเงียบ ๆ

แต่หลังจากบินออกไปสองสามก้าว เฟนด์ก็ชะงักและมองลงไปที่ศพบนพื้น “แล้วศพพวกนี้…”