บทที่ 1580

แมทธิวและคนอื่น ๆ วางแผนที่จะหาที่พักก่อนที่จะตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรต่อ พวกเขาเตรียมจะไปสังเกตการเคลื่อนไหวของกองกำลังบนบกทั้งหมด

นอกเหนือจากนั้น พวกเขายังส่งคนสองคนกลับไปที่วิหารราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อที่พวกเขาจะได้พาปรมาจารย์ในระดับเทพแท้จริงและกึ่งเทพบางคนมาเพิ่ม พวกเขาวางแผนให้ปรมาจารย์เหล่านั้นอยู่บนเกาะใกล้แผ่นดินใหญ่ เพื่อที่พวกเขาจะได้เป็นกำลังเสริมในเวลาที่พวกเขาต้องการกำลังคน

ในอีกด้านหนึ่งเฟนด์ แฮร์รี่ และคนอื่น ๆ ไปที่ห้องโถงใหญ่

“เอาล่ะ เจ้าวิหารแฮร์รี่ เรามาพูดกับตามตรงเลย ผมได้รับหนึ่งในลูกบอลหินเหล่านี้มาแล้ว แต่หลังจากศึกษามันมาเป็นเวลาสองวันก็ยังไม่พบอะไรเลย ผมรู้ว่าคุณเองก็ได้ศึกษามามาระยะหนึ่งแล้ว คุณได้อะไรจากมันบ้างไหม?” เฟนด์หัวเราะและเสริมว่า “ถ้าคุณเจออะไรจากมันบ้าง บางทีคุณอาจแบ่งปันข้อมูลกับผมสักหน่อย!”

“ฮ่าฮ่า! คุณเป็นคนที่ตรงไปตรงมามาก!” แฮร์รี่อ้าปากค้างเพราะความตกตะลึง “มีหลายคนมาหาผมเพื่อถามเรื่องนี้ แต่พวกเขาก็อ้อมค้อมไม่เลิก พวกเขาพูดเรื่องไม่เข้าท่า แถมบางคนยังยกยอผมอยู่พักหนึ่งกว่าจะเข้าประเด็น แต่คุณไม่เหมือนใคร เพราะแทงเข้ากลางปล้องในทันที!”

“ฮ่าฮ่า! ไม่ดีเหรอ? เราจะได้ไม่ต้องมาเสียเวลากัน จริงไหม? เพราะเวลาของคุณมีค่ามาก เจ้าวิหารแฮร์รี่ เราจะเสียเวลาไปกับเรื่องที่ไม่สำคัญไปได้ยังไง?” เฟนด์หัวเราะครู่หนึ่งก่อนที่สีหน้าของเขาจะเปลี่ยนเป็นจริงจัง “แต่หากเจ้าวิหารแฮร์รี่ไม่คิดจะบอกอะไรหรือไม่คิดหารือเรื่องนี้กับผม ผมก็จะกลับ”

“ทำไมต้องไปล่ะ? ฉันชอบนิสัยคุณ!” แฮร์รี่พูดพร้อมกับหัวเราะ จากนั้นเขาก็พลิกฝ่ามือหยิบลูกบอลหินออกมา แล้ววางลงบนโต๊ะข้างหน้าเขา “เราได้ศึกษาหินลูกนี้และจ้องมองมันอยู่ทุกวัน พูดตามตรง จนถึงตอนนี้เราก็ยังไม่ค้นพบอะไรเลย! สิ่งเดียวที่เรารู้คือลูกบอลหินนี้ดูดซับพลังฉีได้ด้วยตัวมันเอง และอักษรรูนบนลูกบอลนี้ดูเหมือนจะมีมานานแล้ว เราไม่รู้ว่ามันหมายความถึงอะไร!”