บทที่ 162

พระเจ้า ฉันได้ยินไม่ผิดใช่ไหม? จาก 200 ล้านเหรียญ กระโดดมาเป็น 300 ล้านเหรียญ ตอนนี้มันบ้ามากไปแล้ว”

“นั่งคงไม่ใช่ความผิดพลาดใช่ไหม แม้ว่าเธอจะเพิ่มเงินเป็นร้อยล้านอย่างไม่ต้องลังเล แต่ก็ยังคงเป็นร้อยล้านเหรียญ แม้ว่าจะเป็นครอบครัวชนชั้นสูงที่ทำเช่นนั้น พวกเขาก็ยังคงต้องคิดอย่างหนักที่จะจ่ายเงินจำนวนมากมหาศาลขนาดนั้น!”

“ใช่ บางที 210 ล้านเหรียญอาจเพียงพอที่จะชนะการประมูล? ได้ประหยัดเงิน 90 ล้านเหรียญ นั่นเป็นสิ่งที่ดีไม่ใช่หรือ?”

นักธุรกิจที่ร่ำรวย และครอบครัวชนชั้นสองจำนวนมาก ต่างตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น

แน่นอนว่า ตระกูลรอยและอีกสี่ตระกูลใหญ่ และทิโมธีก็ยังไม่ได้ยื่นข้อเสนอ พวกเขาต่างตกใจกับผลที่เกิดขึ้นในขณะนี้

สิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึงยิ่งไปกว่านั้นก็คือ ผู้ที่ทำการประมูลไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเฟนด์

“เฟนด์ นายแน่ใจนะว่าเป็นเงิน 300 ล้านเหรียญ นายได้ถามคนข้าง ๆ หรือยัง นายคงไม่ได้แค่ตะโกนมั่วซั่วใช่ไหม? ถ้านายตะโกนประมูลแล้วชนะในภายหลัง หากนายไม่มีเงินจ่าย นายไม่มีทางหนีได้หรอกนะ!” ไมเคิลบอกเฟนด์ในขณะที่ชี้ไปทางเขา เขาโกรธมาก ขณะที่เขายืนขึ้นพร้อมกับยกมือขึ้นเพื่อเรียกร้องอีกครั้ง หลังจากที่

เฟนด์ได้หักหน้าเขา ทำให้เขารู้สึกอับอายเป็นอย่างมาก

"ใช่แล้ว ไอ้หนู อย่าประมูลแบบสุ่มสี่สุ่มห้านะ ไม่งั้นจะไม่ได้ออกไปจากที่นี่!”

ทิโมธีก็โกรธมากเหมือนกัน ราคาเสนอ 200 ล้านเหรียญที่เขาเสนอนั้น เป็นตัวเลขมากมายอยู่แล้ว แต่ราคาเสนอ 300 ล้านเหรียญของเฟนด์นั้น ทําให้เขารู้สึกว่าเป็นการดูถูกเขาอย่างโจ่งแจ้ง

เฟนด์ยักไหล่ตอบ "ใช่ ฉันพูด ฉันไม่ได้แค่ตะโกนซี้ซั้ว!"

เมื่อสังเกตเห็นการแสดงออกที่ตกใจและประหลาดใจจากทุกคน ลาน่ารู้สึกว่าสถานการณ์ตรงหน้านั้นค่อนข้างสนุกสนาน เธอจึงพยักหน้าเห็นด้วยอย่างใจเย็น แล้วบอกว่า “ใช่ ฉันเห็นด้วยกับเขา เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา!”

ทุกคนพูดไม่ออก พวกเขาพบว่า ตัวตนของสุภาพสตรีคนนี้มีความลึกลับมาก เพราะจริง ๆ แล้วมีสุภาพสตรีน้อยคนนักที่จะสามารถจ่ายเงิน 300 ล้านเหรียญได้อย่างสบาย ๆ

"320 ล้าน!"

หลังจากลองคิดดูแล้วทิโมธีก็ยืนขึ้นและเสนอราคา

ผู้คนมากมายอ้าปากค้าง เพราะพวกเขาไม่คาดคิดว่าจะมีใครพยายามต่อสู้เพื่อมัน ตอนนี้ราคามันพุ่งไปถึง 300 ล้านเหรียญแล้ว ไข่มุกเรืองแสงนี่ค่อนข้างเป็นที่ต้องการในขณะนี้