บทที่ 163

มุมปากของทิโมธีกระตุก ตอนแรกเขาคิดว่าจะสามารถชนะการประมูลได้ในราคา 320 ล้านเหรียญ แต่เขาไม่คิดว่า...

เมื่อราคาขึ้นไปถึง 400 ล้านเหรียญ ไม่ว่าจะเป็น โรเบิร์ต, เกรย์สัน, ชารอน หรือคนอื่น ๆ ต่างก็นั่งลงทันที และไม่กล้าประมูลอีก เพราะตอนนี้ราคามันหรูหราเกินไป ถึงแม้ว่าทั้งสองจะต้องการก็ตาม แต่พวกเขากลับเลือกที่จะหยุดตรงนั้น

"500 ล้าน!"

อย่างไรก็ตาม เฟนด์ยิ้มอย่างใจเย็นอีกครั้ง โดยบอกว่า "เพื่อนของผมบอก 500 ล้าน!"

ขนาดคนแก่บนเวทียังตื่นเต้นสุด ๆ เงินจํานวนดังกล่าวเป็นเงินที่ได้มาจากค่าคอมมิชชั่น ส่วนราคาดังกล่าวเป็นสิ่งที่เขาไม่ได้คาดคิดเลย

คราวนี้ทิโมธีไท่กล้าเสนอราคาอีก ในขณะที่เขานั่งอยู่คนเดีนวทำหน้าไม่สบอารมณ์

"500 ล้าน ครั้งที่หนึ่ง! ถ้าไม่มีคนเสนอราคาเพิ่มไข่มุกก็จะตกไปอยู่ในมือของสาวสวยคนนั้น!"

"500 ล้าน ครั้งที่สอง!"

ชายชรายิ้มแย้มอยู่บนเวที กําลังรอให้เคาะไม้ของเขาลง

"เดี๋ยวก่อน!"

ในตอนนั้น ทิโมธีติลุกขึ้นทันที

เขามองลาน่าตรง ๆ ว่า "ผมอยากรู้จริง ๆ ว่าสาวสวยคนนี้อาจเป็นใคร? ไข่มุก 500 ล้านเหรียญ ไม่ได้มากเกินไป แต่ใครจะยื่นข้อเสนอแบบนี้ได้ถ้าไม่ได้เงินเป็นพันล้านเหรียญ จริงไหม?"

"ใช่ ผมก็อยากรู้เหมือนกัน ผมจําไม่ได้ว่าที่อาณาเขตกลาง มีผู้หญิงร่ำรวยที่มีทรัพย์สินมูลค่ากว่า 1 พันล้านบาท ทั้งที่อายุยังน้อยมาก แต่ซื้อไข่มุกเม็ดนั้น ทั้งหมดที่มีแค่สิบเม็ด ไม่มีทางที่จะควักเงินห้าร้อยล้านได้ใช่ไหม"

ไมเคิลก็ลุกขึ้นและพูดประโยคนั้นทันที

"ใช่ ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกัน มันแพงเกินไป ถูกไหม"

"ผมรู้สึกไม่ดีกับเรื่องนี้เหมือนกัน นอกจากนี้ ทําไมเธอต้องสวมหน้ากากและแว่นกันแดดด้วย เธอไม่ต้องการให้ใครรู้จักเหรอ?"