บทที่ 1651

ถัดจากศิษย์พี่มู มีสมาชิกชายจากตำหนักนภายืนอยู่ คิ้วของเขาขมวดเป็นปมและดูคล้ายจะไม่พอใจที่ศิษย์พี่มูพูดออกไปเช่นนั้น

“บอกมาเลย! เงื่อนไขของคุณคืออะไร?”

ผู้พิทักษ์ของตำหนักเทพยดาถามอีกฝ่าย เธอกัดริมฝีปากสีชมพูของตัวเอง

ชายที่คนอื่นเรียกว่าศิษย์พี่มูตะคอกอย่างเย็นชาก่อนที่จะพูดเงื่อนไขของเขา “ไม่ยาก นอกจากนังอ้วนนั่น ผู้หญิงทุกคนจะต้องถอดเสื้อผ้าออกแล้วเต้นต่อหน้าพวกเรา! แล้วเราจะไว้ชีวิตพวกเธอ แล้วยังไงล่ะ”

“อ๊ะ! ศิษย์พี่มู ความคิดเข้าท่าดี! ฮ่าฮ่าฮ่า! ดีเลย! ผมก็อยากเห็นเห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ในหญิงสาวผู้สูงศักดิ์และเย่อหยิ่งจากตำหนักเทพยดาเหล่านี้ คงจะสนุกดีถ้าได้เห็นพวกเธอส่ายสะโพกไปมาด้วย ฮ่าฮ่า!”

ชายจากเมื่อก่อนหัวเราะออกมาดัง ๆ เมื่อได้ยินข้อกำหนดและเงื่อนไขของศิษย์พี่มู ความตื่นเต้นและความคาดหวังกำลังลุกโชนในดวงตาของเขา

“ฝันไปเถอะไอ้ส*รเลว! พวกเราสมาชิกของตำหนักเทพยดายอมตายดีกว่าทำเช่นนี้!”

ผู้พิทักษ์หญิงโกรธมากหลังจากได้ยินเงื่อนไขที่ทำให้ใบหน้าถอดสี เงื่อนไขของลาโง่เหล่านี้มันมากเกินไป

“เราไม่ทำหรอก! ฉันรู้มาตลอดว่าสาวกของตำหนักนภานั้นหน้าด้านและไร้ศักดิ์ศรี แต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะไร้ยางอายได้ถึงขนาดนี้!”

สาวกหญิงที่เคยยิ้มตอนที่อีกฝ่ายบอกว่าจะปล่อยให้พวกเธอไปในตอนนี้กลับตัวสั่นด้วยความโกรธและไม่ยากจะไม่เชื่อ ในขั้นแรกเธอคิดว่าอีกฝ่ายจะขอเพียงทรัพยากรยุทธที่พวกเธอรวบรวมได้เช่นศิลาวิญญาณหรือหญ้าวิญาณ จากนั้นพวกเธอก็จะรอด แต่พวกเธอกลับคิดน้อยเกินไป และหากเป็นเงื่อนไขนั้น พวกเธอยอมตายเสียดีกว่า!

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ดี หากคุณไม่ยอมรับเงื่อนไขของเรา ไม่เพียงแต่คุณจะตายในชั่วพริบตาเท่านั้น แต่จะถูกข่มเหงก่อนตายด้วย บอกผมทีสิว่าคุณแน่ใจหรือว่าคุณไม่อยากยอมรับข้อเสนอของเรา?”

ชายผู้นั้นแสยะยิ้มร้ายกาจดูน่ากลัว แต่ความมั่นใจเด่นชัดบนใบหน้า