บทที่ 1652

“เฮ้! ช่างจองหองจริง ๆ! เธอเป็นใครถึงได้กล้าประกาศแบบนี้…”

สมาชิกชั้นสูงของตำหนักนภาอย่างศิษย์พี่มูกัดฟันกรอด เขาหันกลับมาพูดด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว

แต่เขาพูดได้เพียงครึ่งประโยคเดียว ก่อนจะหันไปเห็นว่าใครเป็นคนพูด เขาอ้าปากค้างและเบิกตากว้าง ผู้พูดคือสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งตำหนักเทพยดา และในฐานะสตรีศักดิ์สิทธิ์ เธอมีสิทธิ์ประกาศเรื่องดังกล่าวได้

“สตรีศักดิ์สิทธิ์… พระเจ้า! เธอคือเมโลดี้ สตรีศักดิ์สิทธิ์ของเรา!”

ความหวังเบ่งบานในหมู่สาว ๆ จากตำหนักเทพยดา เมื่อพวกเธอเห็นว่าผู้พูดเป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์ของตำหนัก ดวงตาของพวกเธอก็แดงก่ำกับเหตุการณ์ตรงหน้า พวกเธอรู้สึกราวเป็นผู้โชคดีที่รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เมื่อรู้ว่าสตรีศักดิ์สิทธิ์มาช่วยพวกเธอแล้ว

“เดี๋ยวนะ นายน้อยวู๊ดก็อยู่ที่นี่ด้วย! ขอบคุณพระเจ้า!"

มีบางคนสังเกตเห็นว่าคนที่ยืนข้างเมโลดี้คือเฟนด์ ตอนนี้ความหวังของพวกเขาเต็มเปี่ยมอีกทั้งเฟนด์และเมโลดี้ก็ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันพอสมควร และตราบใดที่เฟนด์จะช่วยพวกเธอ ก็ไม่มีทางที่พวกเลวจากตำหนักนภาจะมีชีวิตรอดไปได้

“ยินดีที่ได้พบ นายน้อยเฟนด์ สตรีศักดิ์สิทธิ์ เมโลดี้!”

สมาชิกตำหนักนภาหัวเราะอย่างเชื่องช้าก่อนจะยิ้มในหน้าและพูดว่า “เมื่อกี้นี้ เรา… เราแค่ล้อเล่นกับคนของคุณ อย่าเอาเรื่องล้อเล่นพวกนี้มาคิดเป็นจริงเป็นจังเลย อีกอย่าง สี่ชนเผ่าใหญ่โบราณและแปดตระกูลลึกลับต่างก็มีเส้นที่ขีดกันไว้อยู่ในใจมานานนม แต่ละฝ่ายจะดำเนินไปตามทางของตัวเองโดยไม่รบกวนอีกฝ่ายและไม่ควรสร้างความเกลียดชังระหว่างชนเผ่าโบราณและตระกูลลึกลับ ใช่ไหม? ”

“อ๋อ คุณแค่ล้อเล่นกับพวกเธอเหรอ?”

เมโลดี้เย้ยหยันและลอบมองอาการบาดเจ็บของสมาชิกก่อนจะพูดต่อ “ถ้าฉันมาช้ากว่านี้อีกนิดเดียว พวกเธอคงตายไปแล้ว คุณคิดจริง ๆ หรือว่าตอนคุณพูดคำไร้ยางอายเหล่านั้นออกไปจะไม่มีใครได้ยิน?”

ทันทีที่พูดจบ เมโลดี้ก็ถ่ายพลังฉีของเธอไปยังดาบในมือ

หวืด!

เมื่อพลังฉีถูกส่งเข้าไปในดาบ ดาบก็สั่นอย่างรุนแรง มันส่งเสียงหึ่ง ๆ และการสั่นของดาบก็รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ