บทที่ 1653

โฮก!

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เฟนด์กำลังจะถอนหญ้าวิญญาณนั้น เสือเพลิงที่น่าสะพรึงกลัวก็พุ่งตัวออกมา เมื่อกรามของมันอ้าออกกว้าง มันก็กระโจนตัวและพ่นลูกไฟออกจากปากไปทางเฟนด์

"ไปลงนรกซะ!"

ในขณะที่ทุกคนกำลังกังวลเรื่องเฟนด์ เขาก็หยุดการเคลื่อนไหวทันที ด้วยการหลบหลีกอย่างรวดเร็ว เขาก็ไปปรากฏตัวที่ด้านบนของตัวเสือเพลิงยักษ์และทุบหัวของมันด้วยกำปั้น

ตู้ม!

เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว และเสือเพลิงยักษ์ก็กระแทกลงกับพื้นอย่างรุนแรง เกิดเป็นหลุมลึกบนผิวดิน

รอยแตกกระจายออกมาจากหลุมลึกยาวถึงสามเมตร เผยให้เห็นถึงความแข็งแกร่งที่ทรงพลังอย่างยิ่งของเฟนด์

เสือเพลิงยักษ์ดิ้นเร่าและตะเกียกตะกายอยู่สองสามวินาทีในหลุมลึกนั้น ก่อนจะนอนสิ้นชีวิตอยู่ที่นั่น

พรึ่บ!

หลังจากกำจัดเสือได้เฟนด์ก็บินไปถอนหญ้าวิญญาณขึ้นมา

“พระเจ้า! การโจมตีของเขาเฉียบขาดและแม่นยำมาก! ยิ่งไปกว่านั้น ฉันรู้สึกว่าอย่างน้อยที่สุดสัตว์อสูรตัวนี้ก็ต้องแข็งแกร่งในระดับเทพแท้จริง แต่เขาจัดการมันได้ด้วยการต่อยเพียงครั้งเดียวงั้นเหรอ?”

เมโลดี้จ้องไปที่แผ่นหลังของเฟนด์ ดวงตาของเธอตกอยู่ในภวังค์

ในอีกด้านหนึ่ง สาวกหญิงคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว เธอดึงเมโลดี้ไปด้านข้างก่อนจะพูดว่า “สตรีศักดิ์สิทธิ์เมโลดี้ ฉันรู้ว่าการเดินทางกับเฟนด์และกลุ่มของเขาจะปลอดภัยกว่า และรู้ด้วยว่าเรามีคนมากกว่าที่เขามี แต่…แต่หากเราติดตามเขา เราจะไม่ได้ประโยชน์ใด ๆ ชายคนนั้นเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสอง พลังวิญญาณของเขาแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ และความสามารถในการสัมผัสและดมกลิ่นสิ่งของล้ำค่าของเขานั้นทรงพลังกว่าของเราอย่างแน่นอน!”

ถึงจุดนี้ เธอหยุดชั่วคราวก่อนพูดต่อ “การเดินทางกับเขาปลอดภัยกว่ามากก็จริง แต่เขาจะได้เจอของล้ำค่าได้ก่อนที่เราจะมีรู้สึกตัวเสียด้วยซ้ำ หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป เราจะไม่ได้อะไรเลย! อีกอย่าง มันไม่ใช่แค่หญ้าวิญญาณ ถ้ามีของล้ำค่าหรือทักษะยุทธที่ช่วยให้เราทะลวงไปสู่ระดับเทพสูงสุดได้ล่ะ? แล้วถ้ามีแค่ชิ้นเดียวจะเกิดอะไรขึ้น?”