บทที่ 1728

อาเธอร์ขมวดคิ้ว สีหน้าเคร่งขรึม

นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย และเขาไม่อยู่ในสถานะที่จะตัดสินใจอะไรได้

เขาพูดขึ้นหลังจากเงียบอยู่พักหนึ่ง “นั่นเป็นจำนวนที่มาก และแม้ว่าพวกคุณหลายคนจะเสียชีวิตไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นมากกว่าหลักร้อยหรือหลักพัน แต่ก็ยังถือว่ามีกันมากอยู่ดี ถ้ามีแค่พวกคุณ เราจะสามารถแจ้งหัวหน้าป้อมปราการและจะกระจายพวกคุณไปยังป้อมปราการทั้งเก้าแห่งได้ คนอื่นจะสังเกตเห็นได้ยาก เพราะเราจะบอกว่าพวกคุณจะมาร่วมงานกับเรา แต่วิธีนี้ใช้ไม่ได้กับพวกคุณหลายแสนคนหรอก”

จากนั้นหลังจากที่เธอชั่งใจ สกายก็ดึงอาเธอร์ไปข้างหนึ่งทันที

เมื่อพวกเขาอยู่ห่างออกไประยะหนึ่ง สกายพูดกับอาเธอร์ว่า “นายน้อยอาเธอร์ ฉันคิดว่าเราควรฆ่าคนนับพันเหล่านี้ คนพวกนี้นี้บุกรุกเข้ามาและยังแย่งชิงทรัพยากรของเราไปอีก หลังจากที่เราฆ่าพวกเขาแล้ว เราก็สามารถนำทรัพยากรที่ได้รับมาจากพื้นที่นี้ด้วย เมื่อรวมกับทรัพยากรจากคนที่เราสังหารไปก่อนหน้า มันจะเป็นจำนวนที่มากพอสมควร ลองคิดดูสิ หลังจากอยู่ที่นี่นานกว่าสิบวันพวกเขาต้องรวบรวมสิ่งของมากมาย”

ริมฝีปากของสกายกรีดเป็นรอยยิ้มก่อนที่เธอจะกล่าวเสริมว่า “หลังจากฆ่าพวกเขาแล้ว เราก็จะสามารถออกจากป่าและกลับไปที่ป้อมปราการของเราได้ โดยที่ไม่มีใครรู้ว่าเราเจอคนพวกนี้นี้ เราสามารถทำราวกับว่าเราไม่เคยมาที่นี่และไม่เคยพบคนเหล่านี้มาก่อนเลยก็ยังได้ เราไม่จำเป็นต้องเข้าไปยุ่งกับเรื่องยุ่งยากพวกนี้เลย”

อาเธอร์อาจคิดอย่างนั้นหากเขาไม่ได้เจอเฮเลน่าผู้งดงามเข้าโดยบังเอิญ

ความงามของเธอดึงดูดเขามาตั้งแต่ต้น และสีหน้าของอาเธอร์ก็มืดลงในขณะที่เขาพูดว่า “เธอกำลังพูดถึงอะไร? ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น และถ้าฉันอยากจะฆ่าพวกเขา ฉันคงไม่ช่วยพวกเขาตั้งแต่แรก เธออยากให้ฉันฆ่าพวกเขาหลังจากช่วยพวกเขาเนี่ยนะ? ฉันดูเหมือนว่างมากจนต้องหาอะไรทำหรือไง?”