บทที่ 1736

“หยุดพวกเขาไว้!” เฟนด์ตกใจกับสิ่งที่โรวันพูด เขาส่งสัญญาณมือให้ทุกคนลงมือในทันที

วิ้ง วิ้ง วิ้ง!

ตามคำสั่งของเฟนด์ คนอื่น ๆ บินออกไปดักสมาชิกหลายสิบคนของเผ่ากระหายเลือด รวมถึงโรวันเอาไว้

โรวันและคนอื่น ๆ รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นสิ่งนี้ “ดีจริง ดูเหมือนว่าพวกคุณเพิ่งจะเข้ามาจากข้างนอกเมื่อไม่นานมานี้ ไม่อย่างนั้นพวกคุณคงออกจากป่านี้กันไปหมดแล้ว ฮ่าฮ่า… พวกคุณกล้าดียังไงมาขวางพวกเรา ในเมื่อพวกคุณไม่กี่คนเพิ่งจะทะลวงเข้าสู่ขั้นที่หนึ่งของระดับเทพสูงสุด? พวกคุณคิดอะไนกันอยู่?”

เฟนด์ยิ้มอย่างเย็นชา “พวกคุณเป็นแค่สมาชิกตัวเล็ก ๆ จากเผ่ากระหายเลือด หากคุณไม่ลองสู้กับเราสักตั้ง คุณจะรู้ได้อย่างไรว่าเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณ ยิ่งไปกว่านั้น หากเรายอมให้คนของคุณกลับไปแจ้งให้คนอื่นส่งปรมาจารย์ชั้นสูงมาที่นี่ พวกเราก็แย่น่ะสิ!”

เจ้าอ้วนกำหมัดแน่น ก่อนก็พุ่งเข้าใส่พวกเขา จริง ๆ แล้วเขาอยู่ในขั้นที่สามของระดับเทพสูงสุด เขายิ้มอย่างเย็นชาและพูดว่า “พ่อหนุ่ม คุณเห็นนี่ไหม? พลังยุทธขั้นที่สามของระดับเทพสูงสุด คุณคิดว่าพวกคุณจะขวางพวกเราได้นานแค่ไหนกัน? ฉันอยู่ในขั้นที่สามของระดับเทพสูงสุด ในขณะที่ศิษย์พี่โรวันของฉันอยู่ในขั้นที่หกระดับเทพสูงสุด จุ๊ จุ๊ จุ๊… แค่นี้ก็พอที่จะฆ่าพวกคุณได้แล้วไม่ใช่หรือ?”

โรวันเริ่มยิ้มอย่างเย็นชา “แต่ฉันต้องยอมรับเลย คนพวกนี้ค่อนข้างฉลาดจริง ๆ พวกเขาขวางเราไว้ เพราะพวกเขากลัวว่าผู้อาวุโสหรือผู้พิทักษ์ของเผ่าของเราจะมาที่นี่ ถ้าพวกเขาสามารถฆ่าเราได้ พวกเขาก็จะปลอดภัยไปได้อีกระยะหนึ่ง จริงไหม? น่าเสียดายที่พวกเขาดูถูกพวกเราเหล่าสมาชิก เราไม่ใช่ศิษย์ภายนอก แต่เป็นศิษย์ภายในของเผ่ากระหายเลือด!”

ศิษย์อีกคนหนึ่งที่อยู่ในขั้นที่สองของระดับเทพสูงสุดก็ปล่อยออร่าของเขาออกมาเช่นกัน เขากำหมัดแน่นและพูดว่า “ศิษย์ภายในมีไว้สำหรับผู้ที่อยู่ในระดับเทพสูงสุดเท่านั้น ส่วนศิษย์ภายนอกนั้นอยู่ในระดับเทพที่แท้จริง ส่วนผู้ที่อยู่ในระดับกึ่งเทพน่ะเหรอ? ฮ่าฮ่า… พวกเขาเป็นได้แค่ศิษย์ทั่วไปเท่านั้น!”