บทที่ 1763

ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งพยักหน้า “ไม่เพียงแต่พวกเขาเข้ามากันมากมายเท่านั้น แต่พวกเขายังเข้ามาในพื้นที่นี้มานานกว่า 20 วันแล้วด้วย บางคนได้ทะลวงเข้าสู่ขั้นที่สองของระดับเทพสูงสุดไปแล้ว ประเด็นที่สำคัญที่สุดก็คือพวกเขาเข้ามาในพื้นที่นี้มากเกินไป สิ่งที่ศิษย์ของเราได้เรียนรู้เกี่ยวกับพวกเขาก็คือนอกเหนือจากกองกำลังชั้นนำจากแผ่นดินใหญ่แล้ว กองกำลังจากดินแดนทะเลเองก็เข้ามาที่นี่ด้วย พวกเขามีกันทั้งหมดอย่างน้อย 400,000 ถึง 500,000 คนเชียวนะ!”

ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งชะงักไป ก่อนที่จะพูดต่อ “พวกเขายังพบศพของคนเหล่านั้นระหว่างเดินทางกลับ คนของเราบางคนที่อยู่ในขั้นที่สองระดับเทพสูงสุดก็ตายลงเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าสมาชิกของเราต่อสู้กับอีกฝ่ายครั้งใหญ่!”

"อะไรนะ?!" หัวหน้าเผ่ากระหายเลือดตกตะลึงเมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้ “หากสมาชิกในขั้นที่หนึ่งระดับเทพสูงสุดถูกสังหาร ก็หมายความว่าคนของเราถูกอีกฝ่ายล้อมและโจมตี เป็นธรรมดาที่คนของเราที่อยู่ในระดับเทพแท้จริงหรือกึ่งเทพจะต้องตาย และเป็นเรื่องปกติที่สมาชิกในขั้นที่หนึ่งของระดับเทพสูงสุดจะต้องตายเช่นกัน แต่มันค่อนข้างผิดปกติที่แม้แต่สมาชิกในขั้นที่สองระดับเทพสูงสุดก็ยังตายด้วยนี่แหละ!”

ดวงตาของผู้อาวุโสลำดับที่สองเป็นประกายทันทีในขณะที่เขายืนขึ้นพูดด้วยท่าทางกระสับกระส่าย “สมาชิกของกองทัพทั้งเก้าต้องเป็นคนลงมือแน่! ไม่อย่างนั้นสมาชิกในขั้นที่สามระดับเทพสูงสุดคงไม่ตายง่าย ๆ แบบนี้!”

"ถูกต้อง! กองทัพทั้งเก้าเป็นเพียงกองกำลังเล็ก ๆ ภายใต้การคุ้มครองของกองกำลังปฏิภาคี แม่งเอ๊ย! มันจะมากเกินไปแล้ว พวกเขากล้าดียังไงมาลงมือกับคนของเรา?!” ผู้อาวุโสลำดับที่สามทุบโต๊ะและกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ เขานึกอยากจะโจมตีกองทัพทั้งเก้าเสียเดี๋ยวนี้

“เรื่องนี้เราไม่มีหลักฐานอะไรที่พิสูจน์ได้ว่าพวกเขาช่วยคนเหล่านั้น แม้ว่าจะมีความเป็นไปได้สูงที่คนจากกองทัพทั้งเก้าลงมือก็ตาม แต่เราไม่ควรพูดเช่นนี้!” หัวหน้าเผ่ากระหายเลือดเงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะพูดต่อไปว่า “เอาอย่างนี้ เราจะส่งคนไปแจ้งเรื่องนี้แก่เผ่าดาบราชันย์พรุ่งนี้เช้า ที่เหลือแจ้งให้คอยเฝ้าระวังบริเวณชายป่าเพื่อกันไม่ให้คนนอกพวกนั้นกระจายไปทั่ว จากนั้นเราจะส่งคนของเราส่วนหนึ่งเข้าไปในป่าและฆ่าคนเหล่านั้นทิ้งซะ”