บทที่ 1789

“ฮ่าฮ่า! รอดูเลยแล้วกัน!"

เพราะว่าแนชดูสบายใจมาก เขาดูไม่กังวลเลยสักนิด เขายังหัวเราะและชี้ไปที่สนามรบและพูดอย่างสบาย ๆ

เชลบี้หันตามไปมองในทันที สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าทำให้เธอตกใจ เช่นเดียวกับสมาชิกตระกูลแลงคาสเตอร์คนอื่น ๆ นักสู้ระดับเทพสูงสุดสองคนนั้นถูกเคนเนธและเวสตันฆ่าลงภายในไม่กี่นาที พวกเขาไม่อาจป้องกันตัวเองจากเคนเนธและเวสตันได้ด้วยซ้ำ

“คุณพระคุณเจ้า! ตอนนี้พวกเขาอยู่ในระดับไหนกัน? ไม่ใช่แค่ขั้นหนึ่งหรอกใช่ไหม? พลังฉีของพวกเขาเป็นสีทอง! และหนาแน่นกว่าพลังฉีของอีกฝ่ายด้วย!”

เชลบี้อ้าปากค้างอยู่ตรงนั้น เธอมองไปที่เฟนด์ด้วยสายตาคาดหวัง

ยิ่งไปกว่านั้น ไททัส อเล็กซานเดอร์ และคนอื่น ๆ ต่างก็แข็งแกร่งและทรงพลังอย่างเหลือล้นเช่นกัน! เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นนักสู้ในระดับเทพสูงสุด!

จากนั้นเฟนด์ก็ยิ้มอย่างอบอุ่นและตอบว่า “พวกเขาล้วนอยู่ในขั้นที่สามของระดับเทพสูงสุด เมโลดี้อยู่ในขั้นที่สอง ส่วนผมเป็นขั้นที่สี่ของระดับเทพสูงสุด”

"อะไรนะ? คุณอยู่ในขั้นที่สี่ในระดับเทพสูงสุดแล้วหรือ?”

เสียงแหลมสูงของเชลบี้ดังขึ้นในทันที ด้วยความตกใจและตื่นเต้นในตัวเธอถาโถมราวกับกระแสน้ำ พวกเขามองหาหนทางที่จะทะลวงไปสู่ระดับเทพสูงสุดอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แต่กลับไม่มีประโยชน์ ถึงกระนั้นเฟนด์ได้ทะลวงเข้าสู่ขั้นที่สี่ในระดับเทพสูงสุดแล้ว! ช่องว่างระหว่างพวกเขาขยายกว้างขึ้นยิ่งกว่าเดิม

"เป็นไปได้ยังไงกัน? คุณเข้ามาในพื้นที่นี้นานขนาดไหนกัน? คุณฝึกฝนตัวเองอยู่ตลอดเลยงั้นหรอ? แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง? ต่อให้คุณจะบ่มเพาะพลัง แต่คุณจะทะลวงถึงขั้นที่สี่ในเวลาอันสั้นอย่างนี้ได้ยังไง?!”