บทที่ 1798

“พวกขยะไร้ค่า! เราเพิ่งเริ่มเองนะ และพวกนายทนต่อไปอีกหน่อยไม่ได้หรือไง?”

ไซม่อนโกรธจัด เขาคิดว่าการฆ่าเฟนด์จะง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

แต่ตอนนี้เขาตระหนักได้แล้วว่า การโจมตีของเฟนด์สามารถต่อกรกับการโจมตีของเขาได้ ราวกับว่าพวกเขามีฝีมือสูสีกันอย่างไรอย่างนั้น

"ไม่มีทาง นี่คือทักษะยุทธระดับสอง แต่ถึงอย่างนั้นทักษะยุทธของเขาก็สามารถรับมือได้ ที่สำคัญกว่านั้น ระดับพลังยุทธของเขายังต่ำกว่าของฉันมาก!”

ตอนนี้ไซม่อนรู้สึกว่าความหยิ่งทะนงของเขาถูกเหยียบย่ำอย่างรุนแรง เขาเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่ง ผู้คนมากมายชื่นชมและเคารพเขา มีแม้กระทั่งศิษย์หญิงมากมายที่ตามกรี๊ดเขา

สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกว่าเขาเป็นอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์อย่างแท้จริง อีกทั้งเขายังอายุไม่มากนัก เขาเชื่อว่าในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า เขาจะสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับทะลวงวิญญาณได้ เมื่อถึงตอนนั้น ในการเลือกผู้นำกลุ่มคนต่อไป ทุกสายตาจะต้องจับจ้องมาที่เขา ไซม่อน กรีนแต่เพียงผู้เดียว

เขาไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่ง เด็กหนุ่มที่อยู่ในขั้นที่สี่ในระดับเทพสูงสุดจะสามารถใช้ทักษะยุทธของเขาโจมตีต่อกรกับเขาได้ มันทำให้เขารู้สึกราวกับว่าถูกใครตบหน้าเข้าอย่างจัง

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงการต่อสู้ยังคงดังขึ้น ในที่สุดกองกำลังที่ทรงพลังก็สามารถจัดการกับอีกฝ่ายได้หลังจากยื้อกันอยู่พักหนึ่ง

“แกนี่มันประหลาดจริง ๆ ไอ้สารเลว!”

ไซม่อนมองที่เฟนด์ด้วยสีหน้าจริงจัง “ฉันไม่เคยเห็นใครที่มีพรสวรรค์ด้านการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้มาก่อน แถมแกยังสามารถฆ่าผู้ที่อยู่ในระดับการบ่มเพาะที่สูงกว่าได้ด้วย จากที่ฉันเห็น มีเพียงคนจากกองกำลังใหญ่เท่านั้นที่ทำได้ ถึงอย่างนั้น ก็มีเพียงผู้ที่เป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริงเท่านั้นที่จะสามารถบรรลุในสิ่งนี้ได้ ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าแกที่อยู่ในขั้นที่สี่ของระดับเทพสูงสุดจะสามารถต่อกรกับฉันได้ ดูเหมือนว่าวันนี้ฉันจะต้องกำจัดแกให้ได้ ฉันจะปล่อยให้แกมีชีวิตอยู่ต่อไปไมได้แน่นอน เพราะผลที่ตามมานั้นคงสุดจะคาดเดา!”

"หึหึ จัดการฆ่าผมมันคงไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะ!”