บทที่ 1797

เห็นได้ชัดว่าคู่ต่อสู้ของเขาในครั้งนี้ลงมืออย่างรวดเร็ว เขาใช้ทักษะยุทธระดับสองในทันที และรูปลักษณ์ของพลังฉีที่ดูคล้ายกับนกเหยี่ยวก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา มันพุ่งไปข้างหน้าด้วยรัศมีอันน่าสะพรึงกลัว

“ระวังนะเฟนด์ ออร่าที่มาจากชายคนนั้นแข็งแกร่งเกินไป!”

เมื่อแนชสัมผัสได้ถึงออร่าอันทรงพลังของชายคนนั้น ในขณะที่เขาเหาะออกไปจัดการกับเหล่าศิษย์จากเผ่ากระหายเลือด เขาก็อดไม่ได้ที่จะเตือนเฟนด์

“ไม่ต้องห่วงครับพ่อ ผมจะไม่ปล่อยให้เขาฆ่าผมได้ง่าย ๆ หรอก!”

เฟนด์กำด้ามดาบแน่นและปล่อยพลังฉีในกายของเขาให้ไหลลงสู่ดาบทันที

ชวิ้ง!

เมื่อพลังฉีไหลเข้าไปในดาบ เสียงแหลมคมก็ดังขึ้น ในขณะเดียวกัน ออร่าของเฟนด์ก็เพิ่มขึ้นอย่างมากเช่นกัน

“นั่นเป็นดาบที่ค่อนข้างดี มันช่วยเพิ่มพลังการต่อสู้ให้กับคุณ ดูเหมือนจะเป็นอุปกรณ์วิญญาณระดับสูงสุด”

ดวงตาของไซม่อนเป็นประกายเล็กน้อยเมื่อได้เห็นดาบในมือของเฟนด์

เขาสังเกตเห็นอย่างอื่นได้อย่างรวดเร็วและร้องออกมาว่า “ไม่ เดี๋ยวก่อน แกอยู่ในขั้นที่สี่ในระดับเทพสูงสุดเท่านั้น ไม่ใช่ขั้นที่เจ็ด!”

ตาของไซม่อนแทบจะถลนออกมานอกเบ้า ในการโจมตีของเขาก่อนหน้านี้เป็นการซุ่มโจมตี ดังนั้นสิ่งที่สำคัญที่สุดของการซุ่มโจมตีก็คือความเร็ว นั่นเป็นเหตุผลที่เขาเหวี่ยงรัศมีของดาบออกไปโดยไม่แม้แต่จะใช้พลังฉี

แม้ว่าการโจมตีธรรมดาแบบนั้นจะไม่สามารถเทียบได้กับการโจมตีที่ใช้พลังฉี แต่ข้อดีของการโจมตีแบบนั้นก็คือความเร็ว และใคร ๆ ก็สามารถใช้มันได้อย่างรวดเร็ว อีกทั้งหากปราศจากความสั่นสะเทือนของพลังฉีก็จะเป็นเรื่องยากที่ใครจะตรวจจับมันได้ เว้นแต่คนคนนั้นจะมีระดับการบ่มเพาะที่สูงหรือมีความแข็งแกร่งทางจิตใจที่สูงมาก จึงจะสัมผัสและตอบสนองกับมันได้ มิฉะนั้น การใช้การโจมตีโดยไม่ใช้พลังฉีเป็นการซุ่มโจมตีก็จะมีประสิทธิภาพเช่นกัน