บทที่ 1864

เฟนด์ยังคงบ่มเพาะโอสถต่อไปหลังจากพักผ่อนมาหนึ่งวัน

อย่างที่เขาคาดไว้ ในที่สุดเขาก็มีโอสถชั้นยอดระดับสามถึงสิบเม็ดอยู่ในมือหลังจากผ่านไปสามวัน

สำหรับพลังยุทธของเขา เขาอยู่ห่างจากขั้นที่แปดระดับเทพสูงสุดเพียงก้าวเดียว

เขาฝึกฝนเป็นเวลาหนึ่งวันเต็มและทะลวงเข้าสู่ขั้นที่แปดระดับเทพสูงสุดก่อน หลังจากทำให้ระดับพลังยุทธของเขามั่นคง เขาก็ใช้โอสถชั้นยอดระดับสามโดยตรงและฝึกตนอยู่อย่างสันโดษ

หลังจากอยู่อย่างสันโดษไปสามสี่วัน เวลาสำหรับการเลือกผู้นำคนใหม่ก็ใกล้เข้ามาทุกที

ออสตินไม่ยอมให้เสียเวลา อีกทั้งยังวางแผนที่จะคุยกับเฟนด์และแสร้งทำเป็นขอคำแนะนำเกี่ยวกับกองกำลังใหม่นี้

“แปลกเสียจริง คุณเซเลน่า ทำไมเราไม่ค่อยเห็นเฟนด์ออกจากบ้านเลย? เขาบ่มเพาะตัวเองหนักไปหรือเปล่า” เมื่อมาถึง ออสตินยิ้มอย่างขมขื่นและเอ่ยปากถามเมื่อเขาไม่เห็นเฟนด์

“หัวหน้าป้อมปราการลำดับที่หนึ่ง เฟนด์ตระหนักถึงความสำคัญของการเพิ่มพลังยุทธของเขาหลังจากการต่อสู้กับเผ่ากระหายเลือด ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว แต่ฉันก็เห็นว่าเกือบทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับการบ่มเพาะตัวเองเมื่อเร็ว ๆ นี้ และทุกคนต่างก็ตั้งตารอที่จะมีระดับพลังยุทธที่ก้าวหน้าขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นก็เป็นไปได้ไม่ใช่เหรอที่กองกำลังภาคีจะสร้างปัญหาให้เราหลังจากนี้? การที่ทุกคนเพิ่มระดับพลังยุทธเช่นนี้นับว่าดีที่สุดแล้ว!” เซเลน่ายิ้มอย่างขมขื่นและอธิบาย

ออสตินมองดูร่างกายที่เกือบจะสมบูรณ์แบบของเซเลน่าก่อนจะเหลือบมองจุดดำบนใบหน้าของเธอ เขาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก “คุณเซเลน่า คุณช่างงดงามเหลือเกิน น่าเสียดายที่คุณถูกคำสาปจากเผ่ากระหายเลือด มันยากมากที่จะถอนคำสาปนี้และผมก็เกรงว่าคุณจะเหลือเวลาไม่มาก!”

เซเลน่ายิ้มและพูดว่า “จริงอยู่ว่าฉันเหลือเวลาไม่มากแล้ว ฉันเหลือเวลาอีกแค่แปดหรือเก้าเดือนเท่านั้น แต่ฉันเชื่อว่าสามีของฉันจะพยายามอย่างหนักและเขาจะคิดหาทางช่วยฉันได้อย่างแน่นอน!”

“ก็ได้ งั้นผมต้องขอตัวก่อน!” แม้ว่าออสตินจะรู้สึกว่าเซเลน่ากำลังเพ้อฝันไปไกล แต่เขาก็ยังจากไปด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า