บทที่ 1865

หลังจากที่ลูกบอลแสงดิ้นรนอยู่สองถึงสามวินาที มันก็หยุดดิ้นรนและพุ่งเข้าสู่ฝ่ามือของเฟนด์

ไม่ทันใดนั้น พื้นก็เริ่มสั่นสะเทือนและดูคล้ายจะแย่ออก

เฟนด์มองออกไปก่อนที่จะยื่นมือไปจับลูกบอลแสงสีฟ้าอย่างรวดเร็วในทันที

ลูกบอลแสงยังขัดขืนสองครั้งก่อนที่มันจะนิ่งสนิท จากนั้นมันก็เข้าสู่ร่างของเฟนด์โดยตรงและภาพเหล่านั้นก็พังทลายลงอย่างสมบูรณ์ เฟนด์ค้นพบสิ่งนี้และออกจากห้วงแห่งความว่างเปล่า

เฟนด์ลืมตาขึ้นและตรวจสอบร่างกายของเขาทันที เขาค้นพบความผันผวนของพลังงานที่แตกต่างกันสองแบบในใจกลางของร่างกาย

แน่นอน พลังยุทธของเขาก็ทะลวงเข้าสู่ขั้นที่หนึ่งระดับทะลวงวิญญาณแล้วในขณะนี้

เฟนด์เปิดใช้งานหนึ่งในพลังทันที มันแล่นผ่านเส้นลมปราณของเขา เขาพบว่ามีประกายไฟเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นที่ฝ่ามือ และในขณะที่เขาใช้พลังอย่างต่อเนื่องประกายไฟก็จะใหญ่ขึ้นก่อนที่จะกลายเป็นลูกไฟ

'โอ้พระเจ้า สิ่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากความเข้มข้นของพลังฉี แถมยังดูคล้ายกับของจริง! ยิ่งไปกว่านั้น ความผันผวนของพลังนั้นแข็งแกร่งมาก ฉันสามารถควบคุมมันได้ตามต้องการและหากได้โจมตีด้วยสิ่งนี้มันจะทรงพลังมหาศาลทีเดียว!' เฟนด์รู้สึกได้ถึงลูกไฟในมือและรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเขาจะได้รับความสามารถพิเศษบางอย่างหลังจากที่เขาเข้าสู่ระดับทะลวงวิญญาณ

ทว่าเขาสงสัยว่าทำไมออสตินจากกองทัพทั้งเก้าถึงไม่ใช้พลังนี้ในตอนที่เขาต่อสู้กับเอ็ดเวิร์ดและคนอื่น ๆ? อย่างไรเสียพวกเขาก็อยู่ในระดับทะลวงวิญญาณ และพวกเขาทั้งหมดในระดับนี้ควรมีพลังเช่นนี้ไม่ใช่หรือ?

หลังจากครุ่นคิดอยู่ระยะหนึ่งเฟนด์ก็ยังไม่อาจเข้าใจเรื่องนี้ได้ เมื่อคิดถึงเรื่องนั้นพลังที่หลอมรวมกันเป็นลูกไฟที่ฝ่ามือเขาก็กระจายหายไป