บทที่ 1877

หลังจากที่สมาชิกของป้อมปราการวิตต์มอร์ลงคะแนนเสียงแล้ว หัวหน้าป้อมปราการลาวีนก็เดินไปข้างหน้าและลงคะแนนให้ออสติน

ริมฝีปากของออสตินแสยะยิ้มเล็กน้อย เขาเชื่อว่าสมาชิกของป้อมปราการลาวีนจะดำเนินรอยตามหัวหน้าป้อมปราการของพวกเขาและลงคะแนนให้เขาหากพวกเขาฉลาดพอ

แต่เมื่อสมาชิกของป้อมลาวีนลงคะแนนให้เฟนด์แทนสิ่งนั้นก็ทำให้เขาถึงกับงุนงง ในตอนนั้นคะแนนของเฟนด์ก็แซงหน้าเขาไปในทันทีและมีคะแนนมากกว่าเขาอย่างเห็นได้ชัด

ออสตินมีสีหน้ามืดมนและพูดไม่ออก

เขาคิดอย่างรอบคอบและเดินไปข้างหน้าเพื่อเตือนทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้น “ทุกคนโปรดดูอย่างรอบคอบและลงคะแนนตามความปรารถนาของทุกคนด้วย กล่องคะแนนเสียงของน้องเฟนด์อยู่ฝั่งนั้น ส่วนฝั่งนี้เป็นของผม กรุณาเข้าแถวให้เรียบร้อย ต่อไปถึงเวลาของป้อมปราการแลนสันที่อยู่ด้านหลัง…”

ถึงกระนั้น คำเตือนดังกล่าวก็ไร้ประโยชน์อย่างที่สุด นอกเหนือจากหัวหน้าป้อมปราการแล้ว สมาชิกของป้อมปราการทุกคนต่างลงคะแนนให้เฟนด์ เฟนด์ไม่เพียงแต่มีคะแนนเสียงมากกว่าเขา แต่จำนวนคะแนนเสียงที่เขาได้รับนั้นยังมากกว่าออสตินหลายเท่า

สีหน้าของออสตินบิดเบี้ยวอย่างมืดมน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเฟนด์จะกลายเป็นเจ้าตำหนักอย่างเห็นได้ชัด

เฟนด์มาหาออสตินและเตือนเขา เขากระแอมไออย่างงุ่มง่ามขณะที่เดินเข้าไปหา “อะแฮ่ม อะแฮ่ม!หัวหน้าป้อมปราการลำดับที่หนึ่ง การลงคะแนนเสร็จสิ้นแล้ว เราจำเป็นต้องนับคะแนนหรือเปล่า”

มุมปากของออสตินกระตุกเล็กน้อยก่อนที่เขาจะพูดว่า “ยังจำเป็นต้องนับคะแนนอีกหรือ? ในเมื่อผลลัพธ์ชัดเจนขนาดนี้ แค่ดูด้วยตาก็รู้แล้วว่าใครเป็นผู้ชนะ ดูจากสีหน้าทุกคนแล้ว ทุกคนก็รู้ว่าคุณมีคะแนนเสียงมากกว่าผม!”

หลังจากที่เขาพูดจบ ไม่นานเขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ถ้าเฟนด์เป็นเจ้าตำหนัก เฟนด์ย่อมได้รับอำนาจในการแต่งตั้งผู้ช่วยเจ้าตำหนักอย่างที่เขาพูดไปก่อนหน้านี้ใช่หรือเปล่า?