บทที่ 1890

“ถ้าอย่างนั้นเดือนนี้คุณคงต้องพยายามอย่างหนัก หากพวกเขาส่งนักสู้ในขั้นที่เจ็ดระดับเทพสูงสุดมาจริง ๆ ด้วยระดับพลังยุทธและพลังการต่อสู้ในปัจจุบันของคุณคงเทียบอะไรกับพวกเขาไม่ได้!”

หลังจากที่เซเลน่าคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอก็พูดว่า “อย่างน้อยคุณก็ต้องเข้าไปในขั้นที่สามหรือสี่ในระดับทะลวงวิญญาณ ใช่ไหม?”

เฟนด์ยังพูดในขณะที่ยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ “ใช่แล้วล่ะ ถ้าผมใช้เพียงโอสถชั้นเลิศระดับสามในการบ่มเพาะตัวเอง แม้ว่าผมจะสามารถรักษาระดับการบ่มเพาะของตัวเองให้คงที่ได้ แต่อย่างมากผมก็คงจะสามารถทะลวงเข้าไปในขั้นที่สองระดับทะลวงวิญญาณได้เท่านั้น การสร้างความก้าวหน้าในขณะที่เราอยู่ในทะลวงวิญญาณนั้นยากกว่าเดิม เว้นแต่ผมจะ…”

เฟนด์ไม่ได้พูดต่อจนจบประโยค แต่เซเลน่าก็เดาความคิดของเฟนด์ได้ “เว้นแต่คุณจะสามารถบ่มเพาะโอสถระดับสี่ได้สำเร็จในช่วงเดือนนี้ และหลังจากบ่มเพาะโอสถระดับสี่สำเร็จแล้วเท่านั้น ระดับการบ่มเพาะของคุณจึงจะสามารถเพิ่มขึ้นได้อย่างมาก ถูกไหม?”

"ถูกต้อง!"

เฟนด์พยักหน้าและจับมือเซเลน่า “นั่นเป็นเหตุผลที่คืนนี้ผมอาจไม่มีเวลาอยู่กับคุณ” เขากล่าว “ผมต้องบ่มเพาะตัวเองเพื่อพยายามรักษาระดับพลังยุทธในขั้นที่หนึ่งระดับทะลวงวิญญาณในปัจจุบันของผมให้คงที่! หลังจากที่ผมสามารถรักษาระดับให้คงที่ได้ ผมจะเริ่มค้นคว้าวิธีการเล่นแร่แปรธาตุของโอสถขั้นต้นระดับสี่ เมื่อผมมีเวลา!”

“ฉันก็ไม่อยากไปนอนเหมือนกัน ฉันจะตั้งใจฝึกตัวเองอย่างหนัก ฉันยังไม่ได้ใช้ยาที่คุณให้มาเลยด้วยซ้ำ ดังนั้นเดือนนี้ฉันจะใช้มันและทะลวงเข้าสู่ขั้นที่หนึ่งระดับเทพสูงสุดให้ได้!”

เซเลน่าพูดพร้อมยิ้ม

ในเวลากลางคืนทั้งสองเริ่มบ่มเพาะตัวเองเฟนด์ยังคงบ่มเพาะทักษะศิลปยุทธของเขา เขาดูดซับพลังฉีที่เกิดขึ้นจากช่องว่างระหว่างท้องฟ้าและโลกอย่างรวดเร็ว ทำให้ระดับการบ่มเพาะของเขาแข็งแกร่งขึ้น ถ้าเขาไม่สามารถรักษาระดับการบ่มเพาะของเขาให้คงที่ได้และต้องใช้ยาเพื่อเพิ่มระดับในอนาคต มันจะไม่ดีสำหรับเขา ระดับของเขาจะไม่คงที่ และการที่เขาจะฆ่าผู้ที่มีระดับขั้นสูงกว่าก็จะไม่ใช่เรื่องง่ายอีกต่อไป

ในขณะเดียวกัน เซเลน่าหยิบโอสถที่เฟนด์ให้มาและเริ่มบ่มเพาะพลังยุทธของตัวเอง