บทที่ 1891

จากนั้นคีแรนอธิบายว่า “เมืองสกายดูลล์ไม่ใช่เมืองที่ใหญ่โตอะไรนัก แต่เป็นเมืองที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง”

“คุณกำลังบอกว่ามีนักเล่นแร่แปรธาตุอยู่ที่นั่น?”

เฟนด์ตกใจมาก เขานึกถึงบางสิ่งอย่างรวดเร็วและถามคีแรนทันที

“เมืองสกายดูลล์มีชื่อเสียงเพราะผู้คนในเมืองทะเลสาบแห่งนั้นล้วนให้ความนิยมในการเล่นแร่แปรธาตุ” คีแรนกล่าวยิ้ม ๆ “นอกจากนี้ที่นั่นยังเป็นสถานที่ที่นักเล่นแร่แปรธาตุมักไปซื้อขายแลกเปลี่ยนกัน จะมีผู้คนไปที่นั่นเพื่อขายหรือซื้อทรัพยากรที่ใช้ในการเล่นแร่แปรธาตุ รวมถึงเตาบ่มเพาะโอสถและแม้แต่สูตรการเล่นแร่แปรธาตุก็มีคนขายที่นั่น!”

“มีสถานที่แบบนั้นด้วยเหรอ? ทำไมก่อนหน้านี้คนไม่พูดอะไรเลย?”

เฟนด์รู้สึกตื่นเต้นหลังจากได้ยินเช่นนั้น

คีแรนอธิบายอย่างรวดเร็ว “นายท่าน ผมเพิ่งรู้ว่าคุณเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุเมื่อวานนี้ อีกอย่างเมื่อวานเราก็มัวแต่ยุ่งเพราะเพิ่งต่อสู้กับศัตรูเสร็จ และหลังจากนั้นผมก็ยุ่งอยู่กับการเก็บกวาดของที่ริบมาจากสงคราม ผมไม่มีเวลาที่จะบอกคุณเรื่องนี้ แต่ถึงอย่างนั้นคนส่วนใหญ่ในเมืองสกายดูลล์ก็เป็นเพียงนักเล่นแร่แปรธาตุขั้นต้นระดับหนึ่งหรือผู้ที่ต้องการเรียนรู้การเล่นแร่แปรธาตุเท่านั้น การจะหานักเล่นแร่แปรธาตุระดับสองมันไม่ง่ายเลย!”

เฟนด์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะถามว่า “โอ้ใช่ แล้วตำหนักที่ใหญ่กว่าเราล่ะ? พวกเขามีนักเล่นแร่แปรธาตุด้วยหรือเปล่า?”

“แน่นอน เพราะเขาย่อมต้องมีอยู่แล้ว” คีแรนตอบในทันที “แต่ไม่ได้มีจำนวนมากนัก โดยปกติแล้ว หากพวกเขามีนักเล่นแร่แปรธาตุขั้นต้นระดับสามก็ถือว่าดีมากแล้ว พวกเขามีนักเล่นแร่แปรธาตุขั้นกลางระดับสามน้อยมาก และผมก็ไม่คิดว่าพวกเขาจะมีนักเล่นแร่แปรธาตุชั้นยอดระดับสามเลยแม้แต่คนเดียว นี่เป็นเพราะแม้แต่ในกองกำลังที่ใหญ่กว่า ก็มีคนที่อยู่ในระดับทะลวงวิญญาณไม่กี่คนที่สนใจการเล่นแร่แปรธาตุ แน่นอนว่าแม้แต่คนจากระดับเทพสูงสุดก็ยังสนใจในเรื่องนี้ไม่มากนัก!”