บทที่ 1897

เฟนด์หัวเราะเบา ๆ นี่คือสิ่งที่เขากำลังมองหา ท้ายที่สุด เขาใช้เวลามากมายในการบ่มเพาะโอสถและแสดงให้ทุกคนเห็นไปแล้ว จุดประสงค์ของเขาคือการรับสมัครนักเล่นแร่แปรธาตุด้วยวิธีที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น หากเผ่าต้องการเติบโตและขยายตัว ความเชี่ยวชาญในการเล่นแร่แปรธาตุและการบ่มเพาะโอสถ โอสถนี้นับว่ามีความสำคัญอย่างยิ่ง

เขาหายใจเข้าลึก ๆ และลุกขึ้นจากเก้าอี้หลังจากวางเม็ดยาลง จากนั้นเขาก็ยืดหลังตรงและจ้องมองฝูงชน ดวงตาของเขาปลดปล่อยความรู้สึกอดทนและดูราบเรียบออกมา "ถูกต้อง! ผมมาที่นี่เพื่อรับสมัครศิษย์!” ฝูงชนมองมาที่เขาด้วยสายตาคาดหวัง

“ว้าว…” สีหน้าประหลาดใจของทุกคนในห้อง

เขาต้องการรับศิษย์งั้นหรือ? นักเล่นแร่แปรธาตุระดับสามกำลังมองหาศิษย์! ในช่วงสิบปีที่ผ่านมานี้ ไม่มีนักเล่นแร่แปรธาตุขั้นสูงระดับสามคนไหนที่รับสมัครศิษย์ในเมืองสกายดูลล์! การมีนักเล่นแร่แปรธาตุที่มีชื่อเสียงและมีความสามารถเป็นที่ปรึกษาย่อมดีกว่าการบ่มเพาะอยู่เพียงลำพัง

เฟนด์ได้พิสูจน์ทักษะและความสามารถของเขาแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องโฆษณาตัวเองอีกต่อไป วินาทีต่อมาหลังจากที่เฟนด์ประกาศความตั้งใจของเขาแล้ว ฝูงชนก็ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก บางคนถึงกลับพยายามที่จะเข้าใกล้เฟนด์

“ฉันเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุขั้นกลางระดับสอง! โปรดรับฉันเป็นศิษย์ด้วย! ฉันจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการ!” หลายคนในฝูงชนตะโกนใส่เฟนด์

"ฉัน! รับฉัน! ฉันเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุขั้นสูงระดับสอง! รับฉันเป็นลูกศิษย์ของคุณและฉันจะยอมทำทุกอย่าง!”

เด็กสาวคนก่อนหน้านี้ได้แต่ยืนหน้าแดงก่ำเมื่อเห็นเหตุการณ์ดังกล่าว เมื่อครู่นี้เควินต้องการรับเธอเป็นลูกศิษย์ แต่เธอก็สงสัยในตัวเขาและไม่ยอมรับข้อเสนอของเขา แต่ดูสถานการณ์ตอนนี้สิ! ฝูงชนพากันทำตัวราวกับสุนัขที่หิวโหยกำลังขออาหาร โอกาสในการถูกเลือกของเธอเริ่มน้อยลงเรื่อย ๆ

เด็กสาวไม่สนใจอะไรอีกแล้ว อย่างไรเสียในชีวิตนี้ก็คงไม่มีใครโชคดีที่จะได้พบกับเหตุการณ์เช่นนี้อีก! ดังนั้นเธอจึงพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างสิ้นหวัง พยายามเคลื่อนตัวไปด้านหน้าของฝูงชน น่าเสียดายที่คนรอบตัวเธอดุดันกว่าเธอ! หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไปอาจเกิดการจลาจลและบาดเจ็บล้มตายได้

“ใจเย็น ๆ ทุกคน ใจเย็น ๆ! ทุกคนมีโอกาสถูกเลือกอย่างยุติธรรม! เราจะรับสมัครศิษย์กลุ่มหนึ่งไม่ใช่แค่คนเดียว! ตราบใดที่อันดับนักเล่นแร่แปรธาตุของคุณอยู่ในชั้นยอดระดับหนึ่ง คุณก็จะมีคุณสมบัติพอที่จะได้เข้าร่วมเผ่าเก้าเทพของเรา!”