บทที่ 1928

นักรบในชุดเกราะสีเงินรู้สึกโล่งใจเมื่อสังเกตเห็นว่าเฟนด์ยืนนิ่งไม่ไหวติง และจ้องมองพวกเขาอย่างเงียบ ๆ เหตุผลหลักคือเฟนด์กำลังแสดงให้เห็นว่าเขาทรงพลังเพียงใดและนายทหารทั้งสองคนก็หวาดกลัวเขา

ในตอนนั้นเอง วอร์เรนตะโกนใส่ทหารทั้งสองอย่างโกรธเกรี้ยว “รีบไปหายาให้ฉันสิ! พวกนายตาบอดกันทั้งคู่เลยหรือไง?!"

วอร์เรนกัดฟันพูด เขาเจ็บปวดราวกับจะเป็นลม เสียงคำรามของเขาทำให้นักรบทั้งสองในชุดเกราะสีเงินสั่นสะท้าน ก่อนที่พวกเขาจะตระหนักได้ว่านายน้อยของพวกเขายังไม่ได้โอสถที่จำเป็น

จากนั้นทั้งสองก็พยุงช่วยวอร์เรนขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็ว จากนั้นพวกเขาก็หยิบยารักษาศักดิ์สิทธิ์สำหรับใช้ทั้งภายในและภายนอกออกมาจากแหวนเก็บของ สีหน้าของวอร์เรนดูดีขึ้นเล็กน้อยหลังจากที่พวกเขาดูแลบาดแผลให้

ถึงกระนั้น สีหน้าของเขาก็ยังคงซีด และผู้คนก็มามุงดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมากขึ้น แต่พวกเขาทุกคนรู้ว่าวอร์เรนกำลังอารมณ์ไม่ดีและไม่มีใครกล้าทำให้เขาโมโห ดังนั้นพวกเขาจึงได้แต่เฝ้าดูอยู่ห่าง ๆ

วอร์เรนหายใจเข้าลึก ๆ และจ้องมองเฟนด์ดวงตาแดงก่ำอันโหดเหี้ยมของเขา "นายเป็นใครกัน และนายเป็นสมาชิกของกองกำลังใดกันแน่! นายไม่ได้มาจากตำหนักสองกษัตริย์ ไม่อย่างนั้นฉันต้องจำนายได้แน่ นายเป็นสายลับจากเผ่าปฐมหายนะใช่หรือเปล่า?!"

บอกตามตรงว่า ณ จุดนี้ วอร์เรนรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย เขาทุ่มสุดตัวแต่ก็ยังไม่สามารถเอาชนะชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาได้ ชายคนนี้ดูเหมือนจะเป็นคนที่มีความสามารถมาก

เฟนด์เลิกคิ้วและเย้ยหยันเบา ๆ ก่อนที่เขาจะพูดว่า "นี่คุณคิดจะใส่ร้ายผมอีกอย่างนั้นหรอ เหตุผลอะไรที่ทำให้คุณคิดว่าผมมาจากเผ่าปฐมหายนะ?"

วอร์เรนรู้ว่าเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฟนด์ ดังนั้นเขาจึงคิดที่จะทำลายชื่อเสียงของเฟนด์เนื่องจากตำหนักสองกษัตริย์และเผ่าปฐมหายนะ ไม่ลงรอยกันอยู่ การต่อสู้อาจปะทุขึ้นได้ทุกเมื่อ ถ้าเขาทำให้คนอื่นคิดว่าเฟนด์เป็นสายลับจากเผ่าปฐมหายนะ เรื่องนี้จะทำให้เขาจะได้รับความสนใจจากตำหนักสองกษัตริย์