บทที่ 1931

“ผมตั้งใจมาหาคุณเพราะได้ยินชายหนุ่มคนนั้นบอกว่าเขาจะมาที่นี่เพื่อเข้าร่วมการรับสมัครศิษย์อย่างเป็นทางการของตำหนักสองกษัตริย์ คุณเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้ไม่ใช่เหรอ? ผมเดินทางมาครั้งนี้ก็หวังว่าคุณจะไม่รับเขาเข้ามาหลังจากที่คุณเห็นเขา!”

เซฟฮึมฮัมเบา ๆ และเลิกคิ้วขณะที่เขาเหลือบมองวอร์เรน เขารู้ว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นคนซุกซนมาโดยตลอด เขามาหาเซฟด้วยความหวังว่าเซฟจะช่วยเขาได้

เซฟมองดูของสวย ๆ งาม ๆ ที่วางอยู่บนโต๊ะ แม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นของขวัญที่ดี แต่ก็ไม่เพียงพอที่จะทำให้เขาขัดขวางผลการประเมิน “นี่เป็นงานที่ค่อนข้างยาก การประเมินศิษย์เป็นเรื่องสำคัญ และฉันไม่ใช่ผู้ดูแลคนเดียวที่รับผิดชอบเรื่องนี้ มันไม่ง่ายที่ฉันจะแอบทำอะไร ๆ เพราะฉันอาจเจอปัญหาได้หากไม่ระวังให้มากพอ!”

ความกังวลปรากฏขึ้นบนใบหน้าของวอร์เรนทันทีหลังจากที่เขาได้ยินสิ่งนี้ แต่ในไม่ช้าเขาก็ระงับอารมณ์ลง “ศิษย์พี่เซฟผมจะไม่รู้ได้ยังไงว่าคุณเป็นใครและมีความสามารถแค่ไหน ผมจะไม่มาหาคุณถ้าคุณทำไม่ได้! การที่ผมมาอยู่ที่นี่ก็หมายความว่าคุณสามารถทำได้อย่างแน่นอน เขาเป็นเพียงบุคคลที่ไม่มีตัวตนที่ชัดเจน เป็นไปได้ว่าเขาอาจเป็นสายลับที่เผ่าปฐมหายนะส่งมา”

เซฟไม่สนใจสิ่งที่วอร์เรนพูดมากนัก เมื่อวอร์เรนเห็นว่าเซฟมีท่าทีเช่นไร เขาก็รีบหยิบผลึกวิญญาณระดับต่ำจำนวนห้าร้อยชิ้นออกมาจากแหวนยุทธและวางมันลงบนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบ “ศิษย์พี่เซฟ ถ้าคุณช่วยผมทำเรื่องนี้ให้สำเร็จได้ ผลึกวิญญาณระดับต่ำเหล่านี้จะเป็นของคุณ!”

ผลึกวิญญาณระดับต่ำจำนวนห้าร้อยชิ้นส่องประกายสีม่วงอ่อน และดวงตาของเซฟก็ทอประกายสนใจเมื่อเขาเห็นมัน ในที่สุดรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา และเขามองไปที่วอร์เรนด้วยความรู้สึกบางอย่างบนใบหน้า เดิมทีเซฟวางแผนที่จะรีดไถจากวอร์เรนเพิ่มอีกหน่อย แต่หลังจากที่เขาคิดเรื่องว่าวอร์เรนอาจหันไปหาผู้ดูแลคนอื่น หากเขายังคงปฏิเสธ เขาจะไม่เหลืออะไรเลย ดังนั้นเขาจึงหยุดขณะตระหนักได้ว่าหากโลภมากลาภอาจจะหายไป

“ฉันรู้ว่านายเก่งเรื่องพวกนี้! ปล่อยให้เรื่องนี้เป็นหน้าที่ฉัน ฉันจะไม่ยอมให้ชายหนุ่มคนนั้นผ่านการทดสอบอย่างแน่นอน!”

ในที่สุดวอร์เรนก็โล่งใจเมื่อได้ยินสิ่งที่เซฟพูด ในขณะนี้เฟนด์ได้เข้าสู่เมืองสองกษัตริย์แล้ว และเขาก็ยังไม่รู้ว่ามีสิ่งกีดขวางที่วอร์เรนเตรียมไว้สำหรับเขารออยู่