บทที่ 1932

แนชหันกลับมามองเฟนด์และถามว่า “เราจะเอายังไงกันต่อ? เราจะมุ่งตรงไปที่ตำหนักสองกษัตริย์เลยไหม?”

เฟนด์หัวเราะเบา ๆ และส่ายหน้า “เราเป็นคนหน้าใหม่ที่นี่ และคงเป็นเรื่องตลกถ้าเราเข้าไปในตำหนักสองกษัตริย์โดยที่เราไม่รู้อะไรเลย แม้ว่าเราจะได้ยินข่าวว่าตำหนักสองกษัตริย์เปิดรับศิษย์ใหม่ แต่เรายังไม่รู้ว่าการรับเข้าตำหนักจะมีขึ้นเมื่อใดและมีเงื่อนไขอย่างไรด้วย”

แนชคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และเห็นด้วย “ไม่งั้นเราไปถามคนอื่นเกี่ยวกับเรื่องนี้กันไหม?” เพื่อป้องกันปัญหาที่ไม่จำเป็น แนชจึงกลับเข้าไปที่มัสตาร์ด ซี๊ด

เฟนด์ตัดสินใจแล้วว่าจะไปที่ไหนดี มันค่อนข้างยากสำหรับพวกเขาที่จะถามใครไปเรื่อยเกี่ยวกับเรื่องต่าง ๆ ในโลกนี้ เพื่อป้องกันปัญหาที่ไม่จำเป็น เฟนด์จึงหาโรงแรมระดับกลาง ๆ พักแทน

แต่พนักงานต้อนรับของโรงแรมแจ้งว่าโรงแรมเต็มแล้ว เมื่อเขาเข้าไปในในนั้น เฟนด์ถึงกับพูดไม่ออกเล็กน้อยเนื่องจากที่พักหลายแห่งที่เขาเข้าไปเต็มไปด้วยผู้คน

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าโรงแรมของเมืองสองกษัตริย์จะได้รับความนิยมจนเต็มทุกแห่ง! โรงแรมต่าง ๆ เต็มอยู่ตลอดจนกระทั่งเฟนด์มาถึงถนนที่เปลี่ยวมาก ถนนเส้นนี้เป็นตรอกที่แคบมากและมีคนไม่มากนักขณะที่เขาเดินบนตรอกแคบ ๆ เฟนด์ถามทางก่อนจะมีคนชี้ทิศทางของโรงแรมให้เขา ที่พักดังกล่าวตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกล

พนักงานต้อนรับของโรงแรมเห็นเฟนด์ทันทีที่เขาเข้ามา เขามองลงมาและดูไม่พอใจเพราะเขาดูไม่แยแสอะไรเท่าไหร่

"ยินดีต้อนรับ คุณมาที่นี่เพื่อพักผ่อนหรืออยู่อาศัย? เรามีห้องพักเหลือเพียงห้องเดียวและหากคุณวางแผนที่จะเข้าพัก ราคาของห้องพักจะเท่ากับผลึกวิญญาณระดับต่ำสามชิ้นต่อวันเราไม่ให้ต่อราคาและไม่มีส่วนลดให้”