บทที่ 1933

เฟนด์เลิกคิ้ว เป็นเชิงบอกให้พนักงานต้อนรับพูดต่อไป พนักงานต้อนรับเริ่มพูดไม่หยุด “คุณต้องเคยไปที่พักที่อื่นมามากก่อนที่จะมาที่เรา เมื่อเร็ว ๆ นี้โรงเตี๊ยมเกือบเต็มทั้งหมดเพราะตำหนักสองกษัตริย์กำลังรับสมัครศิษย์! ทุกคนได้ยินมาว่าตำหนักสองกษัตริย์ขาดศิษย์ ดังนั้นพวกเขาจึงพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเข้าร่วมการทดสอบเข้าเมืองเมืองสองกษัตริย์! เมื่อเร็ว ๆ นี้มีคนมาที่นี่มากกว่าหมื่นคน!”

จากสิ่งที่พนักงานต้อนรับพูด ในที่สุดเฟนด์ก็เข้าใจว่าทำไมทุกโรงแรมถึงเต็มไปด้วยผู้คน ปรากฎว่า ไม่ใช่เพราะโรงแรมในเมืองสองกษัตริย์กิจการเฟื่องฟู แต่เป็นเพราะตำหนักสองกษัตริย์กำลังรับสมัครศิษย์ และสิ่งนี้ได้ดึงดูดผู้คนจำนวนมากให้มุ่งหน้ามายังเมืองนี้

เนื่องจากมีผู้คนจำนวนมากต้องการเป็นศิษย์ของตำหนักสองกษัตริย์ ระบบการรับสมัครของตำหนักจึงเข้มงวดขึ้นโดยธรรมชาติ

แม้ว่าเขาจะได้ยินจากคนอื่นว่าตำหนักสองกษัตริย์ได้ผ่อนปรนเงื่อนไขเพราะพวกเขาต้องรีบเพิ่มจำนวนศิษย์ แต่มันก็ยังไม่ใช่เรื่องง่าย

พนักงานต้อนรับพูดต่อไปเมื่อเฟนด์จมอยู่ในความคิดของตัวเอง “ถึงอย่างนั้นก็มีไม่กี่คนที่สามารถเข้าไปเป็นศิษย์ของตำหนักสองกษัตริย์ได้อย่างแท้จริง ไม่ว่าพวกเขาจะมากี่คน แม้ว่าตำหนักสองกษัตริย์จะผ่อนปรนเงื่อนไขการรับสมัคร แต่ไม่ใช่ว่าใครหน้าไหนจะสามารถเข้าเป็นศิษย์ของตำหนักได้! ดูเหมือนว่าคุณจะเป็นคนที่แข็งแกร่งมาก ผมมั่นใจว่าคุณจะสามารถเข้าเป็นศิษย์ของตำหนักสองกษัตริย์ได้แน่!”

คำเยินยอในประโยคสุดท้ายนี้ชัดเจนมากจนเฟนด์ยิ้มเบา ๆ โดยไม่พูดอะไร พนักงานต้อนรับหยุดประจบประแจงเขา เมื่อเขารู้สึกว่าคำเยินยอของเขากำลังเข้าข่ายเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา

อีกสิบวันต่อจากนี้จะถึงเวลาของการสอบคัดเลือกสำหรับศิษย์ และช่างเป็นเรื่องบังเอิญที่เขาจองห้องไว้เป็นจำนวนสิบวัน ยังไงก็ตาม เขาไม่รู้ว่าการทดสอบการรับเข้าศึกษาเกี่ยวกับเรื่องอะไรบ้าง และสภาพของเขาในปัจจุบันจะสามารถผ่านการทดสอบได้หรือไม่

เฟนด์ไม่ได้สงสัยในความสามารถของตัวเอง เนื่องจากเขาได้รับความทรงจำของปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่และฝึกฝนทักษะยุทธที่อย่างน้อยก็น่าจะอยู่ในระดับนภา แต่ความแข็งแกร่งเช่นนี้ก็ไม่ได้หมายความว่าเฟนด์จะปฏิบัติตามเงื่อนไขการรับเข้าของตำหนักสองกษัตริย์ได้