บทที่ 1934

“นั่นดูจะเป็นการพูดเกินไปสักหน่อย การรับสมัครมีเงื่อนไขของตัวเองเช่นกัน และพลังยุทธของศิษย์ใหม่ไม่อาจสูงกว่าขั้นต้นของระดับแรกกำเนิดได้ เนื่องจากนี่เป็นระดับที่ดีที่สุดในฝึกยุทธของคน เมื่อคน ๆ หนึ่งบรรลุถึงขั้นกลางของระดับแรกกำเนิดไปแล้ว การให้ความสำคัญกับการดูแลใครสักคนในระดับนั้นจะน้อยกว่ามากเมื่อเทียบกับคนในขั้นต้น!”

เฟนด์ตกตะลึงหลังจากได้ยินสิ่งนี้ เขาเข้าใจแล้วว่ายิ่งคน ๆ หนึ่งมีพลังยุทธสูงได้โดยไม่ได้รับคำแนะนำจากอาจารย์ ตำหนักจะยิ่งให้ความสำคัญกับบุคคลเช่นนั้นต่ำลง

ดังนั้นตำหนักทั่วไปจึงเลือกศิษย์ที่ยังไม่แข็งแกร่ง แต่สิ่งที่เฟนด์ไม่เข้าใจคือความแตกต่างอย่างมากระหว่างขั้นต้นและขั้นกลางของระดับแรกกำเนิด จากสิ่งที่พนักงานต้อนรับอธิบาย ความแตกต่างนั้นกว้างมากและเฟนด์ก็ยังไม่เข้าใจสิ่งนี้

อาจเป็นเพราะเขามีความเข้าใจต่อโลกนี้อย่างตื้นเขินจนไม่สามารถจะทำความเข้าใจกับมันได้ ยังไงก็ตามเฟนด์ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มอีกเพื่อป้องกันไม่ให้พนักงานต้อนรับสงสัยในตัวเขา หลังจากที่เขาได้รับข่าวเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้เฟนด์ก็หันหลังกลับและเดินขึ้นในห้องพัก

เขาเข้าไปในมัสตาร์ด ซี๊ดทันทีที่กลับถึงห้อง ในขณะนั้น เขาสามารถสร้างดาบวิญญาณเล่มแรกได้แล้ว และเขาต้องการที่จะสร้างดาบวิญญาณเล่มที่สองให้ทันภายในสิบวันข้างหน้า

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเขาจะทำสำเร็จหรือไม่ แต่เขาก็ต้องลองดู เวลาสิบวันผ่านไปอย่างรวดเร็วและเฟนด์ก็ได้ฝึกฝนจิตวิญญาณของเขาอย่างต่อเนื่องด้วยความหวังว่าเขาจะสร้างดาบวิญญาณอีกอันได้สำเร็จ

แต่ไม่ว่าเฟนด์จะพยายามมากแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถสร้างดาบวิญญาณเพิ่มได้อีกโดยไม่ทราบสาเหตุ แม้ว่าเขาจะมีความทรงจำที่ปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ทิ้งไว้ให้เขา แต่เขาไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงไม่สามารถสร้างดาบวิญญาณเล่มที่สองได้!

สิ่งนี้ทำให้เฟนด์สงสัยว่าเขาทำอะไรผิดพลาดไปหรือไม่ เขาเริ่มตรวจสอบความทรงจำของปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่และค้นหาสาเหตุของความผิดพลาดของตัวเอง

แต่หลังจากที่เขาใช้เวลาทบทวนความทรงจำและรวมเข้ากับกระบวนการฝึกฝนของเขา เขาก็ยังไม่พบสิ่งที่ผิดพลาด เมื่อสิบวันผ่านไปเฟนด์ทำได้เพียงแค่ยุติการฝึกอย่างช่วยไม่ได้

เฟนด์ได้รับผลกระทบเล็กน้อยเนื่องจากสิ่งที่เกิดขึ้น เขาย่อมต้องเป็นเช่นนั้นเนื่องจากการฝึกฝนของเขายังคงเต็มไปด้วยความท้าทายและเขาไม่สามารถระบุข้อผิดพลาดของเขาได้ แม้ว่าเขาจะได้ครอบครองความทรงจำก็ตาม