บทที่ 1966

เฟนด์ไม่ได้ชอบสร้างปัญหา แต่หากเขาปล่อยสิ่งต่าง ๆ ไปทั้งที่วอร์เรนพยายามที่จะต่อต้านเขาอย่างหนัก เขาจะต่างอะไรกับขยะไร้ค่า?

เขาต้องให้วอร์เรนได้ชดใช้อย่างสาสม เพราะวอร์เรนกล้าที่จะหาเรื่องเขาอย่างไร้ยางอาย ขณะที่เฟนด์กำลังคิดว่าจะกลับไปเล่นงานวอร์เรนได้อย่างไร ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

เฟนด์รีบขอให้แนชกลับเข้าไปในมัสตาร์ด ซี๊ดก่อนจะจัดแจงเสื้อผ้าและเปิดประตู แอมโบรสปรากฏตัวอยู่ข้างนอก

ในฐานะผู้ดูแลของตำหนักสองกษัตริย์ปกติแล้ว แอมโบรสมีหน้าที่ต้องจัดการกับเรื่องประหลาด ๆ อยู่เสมอ เขาจะไม่มาหาเฟนด์หากไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น แอมโบรสยังมีรอยยิ้มบนใบหน้าอีกด้วยและดูเหมือนจะอารมณ์ดีทีเดียว

ก่อนที่เฟนด์จะทันได้เอ่ยถามอะไร แอมโบรสก็เกริ่นขึ้นว่า "คุณไม่จำเป็นต้องเชิญฉันเข้าไป ฉันมาที่นี่เพื่อแจ้งให้คุณทราบในบางเรื่องเท่านั้น เมื่อเร็ว ๆ นี้ ศิษย์อาวุโสลีได้ทำการสอบสวนความบาดหมางระหว่างคุณกับเซฟเป็นการส่วนตัวแล้ว ปัจจุบันเซฟถูกควบคุมตัวอยู่ในสภาศิษย์อาวุโสเพื่อรอการพิจารณาโทษ”

เฟนด์รู้สึกคลายใจเมื่อได้ยิน แม้ว่าแอมโบรสจะไม่ได้บอกผลของการสอบสวน แต่เขารู้ว่าพวกเขาได้สอบสวนในสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขาอย่างละเอียดและไม่ได้ผิดคำพูดกับเขา

แอมโบรสกล่าวต่อว่า “ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าเซฟจะเป็นคนตื้นเขินเช่นนี้ เขาถูกซื้อได้ด้วยผลึกวิญญาณเพียงห้าร้อยชิ้น เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องใหญ่ของตำหนัก การใช้อำนาจในตำแหน่งของตัวเองเพื่อเติมเต็มความปรารถนาส่วนตัวในทางที่ผิดถือเป็นเรื่องใหญ่ ศิษย์อาวุโสลีมีคำสั่งให้เขาปลดออกจากตำแหน่งในวันนี้”

ในความเป็นจริง มีหนึ่งหรือสองกรณีที่คล้ายกันในตำหนักทุกแห่งเกี่ยวกับสิ่งที่เซฟทำ หากเฟนด์เป็นเพียงผู้เข้าร่วมทำการประเมินธรรมดา ๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่ใครบางคนจะใช้ตำแหน่งและอำนาจในทางที่ผิด ส่วนใหญ่แล้วตำหนักจะเพิกเฉยต่อเรื่องนี้ แต่ด้วยพรสวรรค์ของเขา เฟนด์จึงถือได้ว่าเป็นอัจฉริยะ เรื่องนี้จึงไม่ง่ายอย่างนั้น หากเซฟสามารถทำให้ความปรารถนาของเขาสัมฤทธิ์ผลได้ ก็หมายความว่าตำหนักสองกษัตริย์ได้สูญเสียศิษย์อัจฉริยะไปแล้ว

เมื่อพวกเขาพิจารณาเหตุการณ์จากมุมมองนี้ นี่จึงไม่ใช่เรื่องเล็ก และใหญ่พอที่จะเรียกความสนใจจากพวกระดับสูงกว่ามาได้ด้วย จึงไม่แปลกเลยที่แอมโบรสจะมีความสุขเมื่อเซฟจะมาคอยก่อปัญหาไม่ได้อีก