บทที่ 1976

“อย่าพูดแบบนั้นกับฉันสิ ฉันมีเหตุผลที่ต้องพูดกับนายแบบนั้น ทักษะศิลปยุทธหรือทักษะยุทธที่อยู่ในธาตุวิญญาณถือเป็นการฝึกที่ยากกว่าทักษะในธาตุอื่น ถ้านายฝึกทักษะศิลปยุทธและทักษะยุทธจากทักษะทางธาตุทั้งห้า ฉันคงไม่ถามอะไรแบบนี้กับนายหรอก คิดซะว่าฉันอยากจะเปลี่ยนใจนายก็แล้วกัน แม้แต่อัจฉริยะในตำหนักก็ยังไม่อ่านฝึกฝนทักษะศิลปยุทธและทักษะยุทธทางธาตุวิญญาณได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงศิษย์ภายนอกที่ได้รับคัดเลือกใหม่อย่างนาย”

โนเอลไม่ได้พูดเกินจริง ในบรรดาทักษะศิลปยุทธและทักษะยุทธทั้งหมด ทักษะทางธาตุทั้งห้านั้นเป็นทักษะที่ฝึกฝนได้ง่ายที่สุด

แม้ว่าพลังที่ปลดปล่อยออกมาหลังจากที่พวกเขาบรรลุถึงระดับสำเร็จจะไม่แข็งแกร่งเท่ากับทักษะศิลปยุทธและทักษะยุทธของสายอื่น ๆ แต่การฝึกฝนทักษะทางธาตุเหล่านั้นย่อมง่ายกว่า และความเป็นไปได้ที่จะประสบความสำเร็จก็สูงกว่ามากเช่นกัน

โนเอลขยี้ตาแดง ๆ ของเขาเล็กน้อยแล้วเอนหลังพิงเก้าอี้ ก่อนจะพูดต่อด้วยท่าทีสบาย ๆ “ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ผู้ที่สามารถฝึกฝนทักษะศิลปยุทธและทักษะยุทธด้วยธาตุวิญญาณสำเร็จมีเพียงเหล่าศิษย์ภายในที่มีความสามารถสูงอย่างยิ่งเท่านั้น แม้แต่ศิษย์ที่ถูกเลือกก็ไม่คิดที่จะลองฝึกทักษะยุทธจากธาตุวิญญาณ เว้นแต่จิตวิญญาณของนายจะพิเศษมากโดยไม่ก็เพราะนายมีความสามารถที่พิเศษมาก ฉันไม่คิดว่านายจะเป็นอย่างพวกเขาหรอก ทำไมนายไม่เข้าร่วมการประเมินศิษย์ภายนอกตามหนทางปกติและเข้าร่วมตำหนักด้วยวิธีที่ดีกว่านี้ล่ะ?”

สำหรับศิษย์อย่างโนเอล การประเมินสำหรับศิษย์ภายนอกที่จัดขึ้นก่อนหน้านี้ไม่อาจนับได้ว่าเป็นวิธีปกติในการรับสมัครศิษย์ได้ พวกเขารู้สึกว่านี่เป็นวิธีรับสมัครที่ผิดปกติในสถานการณ์ที่ไม่ปกติอย่างยิ่ง

เฟนด์ไม่อยากเสวนากับโนเอลในเรื่องนี้ต่อไป ดังนั้นเขาจึงพูดแทรกขึ้นอย่างใจเย็นว่า “ผมก็แค่ฉวยโอกาสนี้มาได้ คุณไม่ต้องมาสอนเรื่องพวกนี้กับผมหรอก ศิษย์พี่โนเอลผมมาที่หอเจตสิกเพื่อเพิ่มความเร็วในการบ่มเพาะทักษะยุทธ และผมได้ทำการตัดสินใจเรื่องนี้ไปแล้ว คำพูดของคุณจะไม่กระทบอะไรกับการตัดสินใจของผมในแม้แต่น้อย”

โนเอลเลิกคิ้วและหัวเราะอย่างดูแคลน เขาไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียอะไรกับเฟนด์แต่เขาแค่ต้องการเตือนอีกฝ่ายด้วยความปรารถนาดี เขาจะไม่เสียเวลาพูดให้ปากเปียกปากแฉะเฟนด์เพราะเฟนด์ไม่เห็นคุณค่าของมัน

เขาเชิดคางไปทางเฟนด์ “ตามกฎปกติของเรา การฝึกอบรมหนึ่งวันจะเสียคะแนนสะสมของตำหนักสิบคะแนน น่าจะอยู่ในนั้นนานเท่าไหร่ก็ได้ นายอยู่ในนั้นทั้งวันก็นับเป็นหนึ่งวันอยู่ดี”