บทที่ 1983

โนเอลชำเลืองมองเซนและเย้ยหยันเบา ๆ แม้ว่าเขาจะเข้าใจว่าทำไมใบหน้าของเซนถึงดูแข็งทื่อนัก ความไม่เชื่อของเซนยังแสดงออกชัดถึงความไม่เชื่อที่ก่อตัวขึ้นในใจของเขา โนเอลสูตรหายใจเข้าและพูดช้า ๆ ว่า “ไม่แปลกใจเลยที่ผู้ชายคนนั้นพูดแบบนั้นกับฉัน กลับกลายเป็นว่าฉันได้พบกับอัจฉริยะที่ไม่ธรรมดาเข้าเสียได้”

เซนไม่สามารถระงับความประหลาดใจของตนไว้ได้ “คนคนนี้เป็นใคร? เขาเป็นศิษย์ภายนอกคนใหม่คนใดกัน?”

โนเอลขมวดคิ้วขณะที่เขาพูด “ถ้าเป็นคนอื่นนายอาจจะไม่รู้จักเขา แต่ฉันแน่ใจว่าเคยได้ยินชื่อเขามาบ้าง เขาคือเฟนด์ คนที่รับคำท้าของเวสลีย์ที่จะร่วมต่อสู้กับเขาในสนามประลองเดิมพัน”

การต่อสู้ระหว่างเวสลีย์กับศิษย์ภายนอกที่เพิ่งได้รับคัดเลือกได้แพร่กระจายไปในหมู่ศิษย์ภายนอกอย่างรวดเร็ว และนี่ถือเป็นเรื่องซุบซิบหลักของช่วงนี้ เพราะไม่มีใครคิดว่าเฟนด์จะสามารถเอาชนะเวสลีย์ได้ เรื่องนั้นมันเป็นไปไม่ได้ สิ่งที่เวสลีย์ทำนั้นน่ารังเกียจ แต่ดูเหมือนเขาจะหน้าหนากว่าที่คิด เนื่องจากเขามีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง

ยิ่งไปกว่านั้น การที่เฟนด์ได้รับห้องส่วนตัวก็เป็นชนวนของความอิจฉา แม้ว่าเวสลีย์จะไม่ทำเรื่องนี้ แต่ก็จะมีศิษย์คนอื่น ๆ ออกมาท้าเฟนด์เพื่อแย่งชิงห้องส่วนตัวอยู่ดี

ก่อนหน้านี้โนเอลมีความคิดเช่นนั้น แต่ในตอนนี้ความคิดเรานั้นได้มลายหายไปสิ้นแล้ว “ดูเหมือนว่าครั้งนี้เวสลีย์จะต้องเผชิญกับความทุกข์ทรมานไม่น้อย ชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา”

เซนพยักหน้าเล็กน้อยก่อนที่เขาจะส่ายหน้าอย่างรวดเร็วหลังจากได้ยินสิ่งนี้ เขาคิดอย่างรอบคอบและพูดว่า “เรื่องนี้ใครจะรู้ได้แน่ชัด อย่างไรเสียเวสลีย์ก็ได้บ่มเพาะตัวเองในตำหนักมาระยะหนึ่งแล้ว และทั้งความสามารถและความแข็งแกร่งของเขาก็นำหน้าศิษย์คนอื่น ๆ ไปหนึ่งก้าว แม้ว่าเฟนด์จะมีพรสวรรค์ในธาตุวิญญาณ แต่ก็ไม่แน่ว่าเขาฝึกฝนทักษะศิลปยุทธและทักษะยุทธมานานแค่ไหน ถ้าเขายังใหม่กับสิ่งนี้เฟนด์จะไม่มีวันรับมือกับเวสลีย์ได้เลย”