บทที่ 1985

ผลของการเคลื่อนไหวทางวิญญาณในระดับนี้ไม่ได้มีผลกับเฟนด์มากนัก เขาค่อย ๆ ย่างกรายขึ้นจากพื้นและเดินไปยังทิศทางที่เขาเข้ามา หลังจากนั้นเพียงไม่กี่ก้าว เขาก็รู้สึกว่าตัวเองถูกล้อมเอาไว้

เขายื่นมือออกไปผลัก และรู้สึกว่าพื้นที่โดยรอบเริ่มหนาแน่นขึ้นอีกครั้ง ร่างของเฟนด์ถูกห่อหุ้มเอาไว้ในทันที หลังจากนั้นเฟนด์ก็ได้กลับมาที่หอเจตสิกภายในไม่กี่อึดใจ

เขาเห็นโนเอลซึ่งยืนอยู่หน้าประตูเรียงเนตรกำลังจมไปในความคิดของตัวเอง โนเอลตกใจกับการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเฟนด์และถอยหลังไปหนึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ เวลาผ่านพ้นไปราวหนึ่งวันครึ่ง ความประหลาดใจในตอนแรกของโนเอลก็ค่อย ๆ หายไป เขายังคงยืนอยู่หน้าประตูเรียงเนตรเพื่อสังเกตว่าเฟนด์จะออกมาเมื่อไหร่

ในตอนแรกเขาคิดว่าเฟนด์จะอยู่ในสภาพที่กระวนกระวายและเหนื่อยล้าหลังจากที่เขาออกมาจากประตูเรียงเนตร แต่เฟนด์กลับดูกระฉับกระเฉงมาก ราวกับว่าเขาได้นอนเต็มอิ่ม มุมปากของโนเอลกระตุกในขณะที่เขาแอบถ่ายถอนใจให้กับความบ้าบิ่นของชายหนุ่มตรงหน้า สีหน้าดูถูกดูแคลนที่เขาเคยมีบนใบหน้าของเขามันมลายหายไปพร้อมกับริมฝีปากที่กระตุก

"ในที่สุดนายก็ออกมาสักที! ฉันนึกว่าจะมีอะไรผิดปกติกับค่ายกลตอนที่นายอยู่ข้างในเสียอีก" มีหลายคนที่ประหลาดใจกับข่าวที่เขาใช้เวลาหนึ่งวันครึ่งในประตูเรียงเนตรด้วยความยากระดับสอง

ในที่สุดผู้ชายคนนี้ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ถ้าเขายังคงฝึกในค่ายกลไม่เลิก โนเอลคงจะสงสัยจริง ๆ ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับค่ายกลหรือไม่ เขาคงจะต้องเกิดความสงสัยว่าคลื่นกระแทกวิญญาณที่ทรงพลังภายในเกิดหายไปหรือเปล่า

เฟนด์พยักหน้า เขามองดูโนเอลอย่างลึกซึ้งและทันใดนั้นก็พูดว่า "คุณไม่ได้แพร่งพรายเรื่องนี้ไปใช่ไหม?"

หลังจากตระหนักได้ถึงระดับความยากของหอเจตสิกแล้ว ความคิดดังกล่าวก็ก่อตัวขึ้นในใจของเฟนด์ เขาไม่สามารถปล่อยให้ข่าวนี้รั่วไหลออกไปได้อย่างแน่นอน เพราะหากเป็นเช่นนั้นเวสลีย์จะมีเวลาตั้งรับกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เวสลีย์มีคนหนุนหลังอยู่ และถ้าเขาขอให้ศิษย์อาวุโสเซเยอร์จัดหาอาวุธป้องกันตัวให้ เฟนด์จะเสียเปรียบ