บทที่ 1997

“ถ้าเป็นเรื่องนั้นผมมั่นใจ นอกจากนี้ทักษะทลายห้วงสุญญะยังมาพร้อมกับวิธีการอันเป็นประโยชน์ ตราบใดที่ผมมีไพ่ใบนี้ในมือ ก็เชื่อได้เลยว่าผมจะสามารถเอาชนะเวสลีย์ได้”

แนชเลิกคิ้วด้วยความอยากรู้อยากเห็นที่ถูกปลุกขึ้น “วิธีการแบบไหนกัน?”

“การบ่มเพาะทักษะทลายห้วงสุญญะไม่เพียงแต่ช่วยเพิ่มพลังและเพิ่มการสำรองพลังที่แท้จริงของผมเท่านั้น แต่มันยังทำให้ผมเข้าใจกฎแห่งสุญญะในเบื้องต้นด้วย เพราะมันประกอบด้วยกฎแห่งสุญญะ”เฟนด์อธิบายอย่างอดทน

“กฎแห่งสุญญะ?” นี่เป็นครั้งแรกที่แนชได้ยินคำนี้ เขาสามารถเข้าใจความหมายจากคำพูดนี้ได้ แต่ไม่เคยเห็นมันด้วยตาตัวเอง

เฟนด์จิบชาและพูดว่า “ก็อย่างที่ผมบอกไง ผมเองก็เข้าใจมันแค่เล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น ถ้าผมเข้าใจมันได้อย่างถ่องแท้แล้ว ผมจะแสดงให้พ่อดูว่าผมกำลังหมายถึงอะไร”

แนชพยักหน้า เขายังคงกังวลว่าเฟนด์จะได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้กับเวสลีย์ เขาถอนหายใจเบา ๆ และพูดว่า “พ่อรู้ว่าลูกรู้จักจุดแข็งของตัวเองดีที่สุด แต่ยังไงพ่อก็ต้องพูด บางครั้งความแตกต่างในเรื่องระดับบ่มเพาะก็ไม่ใช่สิ่งที่ลูกจะสามารถมองข้ามไปได้ ถ้าเวสลีย์อยู่สูงกว่าลูกหนึ่งระดับ ก็หมายความว่าเขาอยู่สูงกว่าลูกหนึ่งระดับ แม้ว่าทักษะยุทของลูกจะสูงกว่าเขา แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ลูกแข็งแกร่งกว่าเขา”

เฟนด์พยักหน้า เขารู้เรื่องนี้ชัดเจนยิ่งกว่าใคร "ผมรู้ ผมรู้ การมีระดับการบ่มเพาะสูงก็เหมือนกับการมีเครื่องยนต์ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น ยิ่งมีเครื่องยนต์ที่ดีกว่าและใหญ่ขึ้นเท่าใด ก็ยิ่งสามารถเก็บเชื้อเพลิงเอาไว้ได้มากเท่านั้น แล้วมันก็จะสามารถจ่ายพลังงานได้มากขึ้นตามไปด้วย ไม่มีใครปฏิเสธว่าเวสลีย์มีระดับการบ่มเพาะที่สูงกว่าของผม แต่ในไม่ช้าพ่อจะได้เห็นกับตาว่าพวกเราคนไหนแข็งแกร่งหรืออ่อนด้อยกว่ากัน”