บทที่ 2043

โนเอลพยักหน้า ทำให้เฟนด์ถึงกับพูดไม่ออก นับตั้งแต่มาถึงทวีปเฮสเทีย เขาได้ยินเกี่ยวกับความบาดหมางกันระหว่างตำหนักสองกษัตริย์และเผ่าปฐมหายนะอยู่เสมอ ทั้งสองฝ่ายต่างมีความแค้นต่อกันมาช้านาน และด้วยเรื่องแหล่งทรัพยากรที่เป็นความลับที่ทำหน้าที่เหมือนชนวนของเหตุในครั้งนี้ ทั้งสองสำนักจึงตั้งตัวเป็นปฏิปักษ์กันและพร้อมจะก่อสงครามตลอดเวลา

ด้วยเหตุนี้ตำหนักสองกษัตริย์จึงทำการคัดเลือกศิษย์ใหม่มากมายเป็นพิเศษและลดข้อกำหนดในการเข้าร่วมตำหนักลงด้วย แต่หลังจากนั้นพวกเขากลับตัดสินใจที่จะยุติสงครามไปง่าย ๆ อย่างนั้นเหรอ? สีหน้าอ้ำอึ้งของเฟนด์ถูกเขียนไว้อย่างชัดเจนบนใบหน้าของเขา โนเอลและอลันมองหน้ากันและเข้าใจไปโดยปริยายว่าเฟนด์กำลังคิดอะไรอยู่

“มันไร้สาระโดยสิ้นเชิงเลยใช่ไหมล่ะ? เราก็พูดไม่ออกเหมือนกัน พวกเขาสั่งให้ยุติสงครามในเช้าวันที่ห้า ซึ่งก็คือประมาณวันที่สามหรือสี่ที่นายอยู่ในประตูเรียงเนตรนั่นแหละ บรรดาศิษย์ ผู้ดูแล และคนอื่น ๆ ที่เข้าร่วมในสงครามถูกเรียกตัวกลับทั้งหมด โชคดีที่มีผู้ได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย และมีผู้เสียชีวิตเพียง ห้าถึงหกคนเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้นทุกคนก็อยู่ในช่วงเริ่มต้นของสงครามเท่านั้น” อลันกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เฟนด์โน้มตัวไปข้างหน้าอีกครั้ง ตาขวาของเขากระพริบและใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสับสน “จะทำให้เรื่องราวใหญ่โตขนาดนี้เพื่อยุติสงครามในห้าวันไปเพื่ออะไร?”

โนเอลหัวเราะเบา ๆ และจิบชา “นั่นสิ ทำไมต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่โตด้วย? แต่นายรู้ไหมว่าวันนี้มีบางอย่างเกิดขึ้นซึ่งมันจะทำให้นายพูดไม่ออกยิ่งขึ้นไปอีก”

เฟนด์หันไปและมองไปที่โนเอลในทันที เขาจึงพูดต่อ “วันนี้ตำหนักสองกษัตริย์ออกประกาศอีกครั้งว่าพวกเขาต้องการรับสมัครศิษย์ภายนอกอีกกลุ่มภายในห้าวัน”

ดวงตาของเฟนด์เคลือบไปด้วยความสงสัยในทันที แล้วทำไมพวกเขายังต้องการรับสมัครศิษย์ภายนอกเพิ่มอีกล่ะ? สงครามยุติลงแล้วนี่ และศิษย์ในตำหนักสองกษัตริย์ก็ไม่ได้อยู่ในภาวะขาดแคลน พวกเขาจะสรรหาศิษย์จำนวนมากไปเพื่ออะไร? แต่ละสำนักต่างก็อยากได้ศิษย์ฝีมือดีที่สุดมาไว้ในความดูแลของตำหนักแต่การรับสมัครไปทั่วแบบนี้จะมีประโยชน์อะไร

เห็นได้ชัดว่าอลันเองก็ไม่เข้าใจเช่นกัน เขาถามด้วยความสงสัยว่า “ทำไมพวกเขาถึงทำแบบนี้? ฉันก็ไม่เข้าใจจริง ๆ เป็นไปได้ไหมว่าตำหนักสองกษัตริย์จะกำลังขาดแคลนศิษย์?”