บทที่ 2052

เฟนด์จับจ้องออกไปก่อนจะมองเห็นร่างสองสามร่างที่พุ่งเข้าหาพวกเขา คนเหล่านั้นมีทั้งหมดสามคนโดยมีคนสองคนกำลังประคองคนที่ดูเหมือนจะบาดเจ็บที่อยู่ตรงกลาง ความเร็วของพวกเขาไม่เร็วหรือช้าเกินไป ราวกับว่าพวกเขากำลังถูกใครบางคนไล่ล่ามา

เฟนด์จัดการเก็บศพของสัตว์อสูรลงในมัสตาร์ด ซี๊ดอย่างรวดเร็ว การเก็บเกี่ยวแก่นวิญญาณและส่วนอื่น ๆ อาจต้องทำทีหลัง เขาดึงพ่อให้ไปอยู่ด้านหลัง อันที่จริง เขาควรจะออกจากสถานที่นั้นอย่างรวดเร็วและระมัดระวัง แต่เขากลับอยากรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้นจริงหรือไม่

ภายในไม่กี่วินาที ทั้งสามคนก็มาถึงจุดที่เฟนด์และแนชยืนอยู่ คนทางขวาดึงดาบออกมาจากแหวนยึดอย่างรวดเร็วและชี้ไปที่กลางหน้าผากของเฟนด์ทันทีที่พวกเขาเห็นชายหนุ่ม ดวงตาของชายคนนั้นคมดั่งมีดและมองมาที่เฟนด์อย่างระแวดระวัง ชายทั้งสามแต่งตัวคล้ายกัน ราวกับเป็นศิษย์ของสำนักใดสำนักหนึ่ง

เฟนด์กวาดสายตาไปทั่วคนทั้งสามและแอบภาวนาให้พวกเขาไม่ใช่ศิษย์ของเผ่าปฐมหายนะ เพราะหากเป็นเช่นนั้นจริง เขาย่อมหลีกเลี่ยงการต่อสู้ไม่ได้ เหตุผลที่เขาไม่หนีออกไปหลังจากที่เห็นคนทั้งสามในตอนนี้ก็คือ หนึ่ง เขาอยากรู้อยากเห็น และสอง พวกเขาสามคนดูบาดเจ็บและทำท่าทางราวกับว่ากำลังถูกไล่ล่า ดังนั้นพวกเขาอาจจะไม่เปิดฉากปะทะหากไม่จำเป็น

ชายทั้งสามสวมชุดสีขาวมีใบไผ่สองสามใบปักอยู่ที่หน้าอก เสื้อสีขาวของพวกเขาเปื้อนไปด้วยเลือดและใบหน้าของพวกเขาก็ดูอ่อนเพลียเป็นอย่างมาก

ดไวท์ วอร์เนอร์ชำเลืองมองเจด แมคแดเนียลแล้วพูดว่า “ชายผู้นี้เป็นศิษย์ภายนอกของตำหนักสองกษัตริย์”

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ เจดก็เก็บดาบของเขาลง เฟนด์ไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าในตอนที่เขาออกมาข้างนอก เขายังคงสวมเครื่องแบบของศิษย์ภายนอกของตำหนักสองกษัตริย์ดังนั้นอีกฝ่ายจึงระบุตัวเขาได้ไม่ยาก

เจดเพ่งสายตาไปยังเฟนด์ซึ่งไม่ได้ซ่อนระดับการบ่มเพาะของเขา ดังนั้นจึงเป็นเรื่องง่ายที่จะรู้ได้ในทันทีว่าเขาอยู่ในระดับการฝึกฝนใด “รีบไปจากที่นี่เร็วเข้า!” เจดเตือน