บทที่ 2053

เจดหรี่ตาลงและวิเคราะห์เฟนด์อีกครั้ง ช่างเป็นความบังเอิญอย่างแท้จริงที่พวกเขาบังเอิญมาเจอกัน และนอกจากนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขาก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับตำหนักสองกษัตริย์เลยแม้แต่น้อย แต่ท้ายที่สุด พวกเขาก็ยังยอมรับข้อเสนอของเฟนด์

พวกเขาจุดไฟในถ้ำเพื่อให้ความอบอุ่นแก่อัลเบี้ยน ตามปกติผู้ฝึกยุทธจะไม่ได้รับผลกระทบจากความร้อนหรือความหนาวเย็น แต่เพราะอัลเบี้ยนได้รับบาดเจ็บสาหัสและอุณหภูมิโดยรอบก็ลดลงอย่างอธิบายไม่ได้ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องก่อกองไฟ

ทั้งสามแนะนำตัวเองสั้น ๆ เมื่อเดินทางมาถึงถ้ำ พวกเขาทั้งหมดเป็นศิษย์ภายนอกของสำนักสหัสบรรณเฟนด์รู้สึกงงงวยกับสิ่งนี้ ในตำหนักสองกษัตริย์ศิษย์ที่อยู่ในขั้นสูงของระดับแรกกำเนิดจะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นศิษย์ภายในแล้ว แต่ในสำนักสหัสบรรณพวกเขาจะยังคงเป็นแค่ศิษย์ภายนอก คงจะเป็นเพราะสำนักแห่งนี้เป็นสำนักระดับสี่

อัลเบี้ยนอยู่ในสภาพหมดสติเพราะอาการบาดเจ็บ เจดและดไวท์ดูแลบาดแผลของเขาอย่างเรียบง่ายและเช็ดคราบเลือดที่คั่งค้างอยู่บนใบหน้าของเขาออก พวกเขาหยิบสมุนไพรวิญญาณทั้งหมดออกจากแหวนยุทธเพื่อใช้มันรักษาอัลเบี้ยน

เจดกระวนกระวายเล็กน้อย “ไอ้พวกสารเลวเอ๊ย! ไม่ว่าจะยังไงฉันก็จะล้างแค้นให้ศิษย์พี่อัลเบี้ยนให้ได้!”

ดไวท์พยักหน้าอย่างจริงจัง “ทันทีที่เรากลับไปถึงสำนักสหัสบรรณ ฉันจะรายงานเรื่องนี้ พวกเขาจะไม่มีทางปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปเฉย ๆ แน่”

เฟนด์และแนชชำเลืองมองกันและกัน จากนั้นเฟนด์ก็กระแอมเบา ๆ แล้วถามว่า "ถ้าพวกคุณไม่รังเกียจที่จะตอบ ผมขอถามได้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น?"

เขาตระหนักว่าอีกฝ่ายอาจจะไม่บอกอะไรเขา หากเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความบาดหมางระหว่างสองสำนักหรือเป็นเรื่องที่เป็นความลับ แต่เขาก็แค่อยากรู้อยากเห็นจนทนไม่ไหว