บทที่ 2054

ดังนั้นพวกเขาจึงใช้ชีวิตอยู่กันอย่างสันติมาได้หลายปี บางครั้งสำนักสหัสบรรณก็เชิญศิษย์มากฝีมือของสำนักวายชนม์มาเองด้วยซ้ำ

“พวกเขามาทำอะไรที่นี่? พวกเขามาที่นี่เพื่อล่าสัตว์อสูรด้วยเหรอ? พวกเขามาที่นี่ได้ยังไง?” เฟนด์ถามพร้อมกับขมวดคิ้ว

จากมุมมองด้านภูมิศาสตร์ รัฐเวสต์ เซอร์ซีเป็นอิสระจากทวีปอื่น ๆ มันถูกล้อมรอบไปด้วยทะเล หากต้องการออกจากรัฐเวสต์ เซอร์ซีก็ต้องใช้ผนึกเวทย์ย้ายสสาร เนื่องจากรัฐเวสต์ เซอร์ซีล้อมรอบด้วยทะเล ทำให้สำนักวายชนม์ต้องฝ่าป่าดงอสูรมาเพื่อมาถึงที่นี่

แต่ป่าดงอสูรครอบคลุมพื้นที่กว้างใหญ่ และพื้นที่ส่วนกลางของภูเขาก็เต็มไปด้วยสัตว์อสูรที่ทรงพลัง สัตว์อสูรที่ทรงพลังเหล่านี้หวงอาณาเขตมาก ถ้าใครกล้าย่างเท้าเข้าไปในเขตแดนของพวกมัน พวกเขาเหล่านั้นจะต้องถูกสัตว์อสูรที่ดุร้ายเหล่านี้เข้าโจมตีอย่างแน่นอน

แม้ว่าการบ่มเพาะของพวกเขาจะอยู่ในระดับผลึกวสันต์แล้ว แต่ก็ยังเป็นไปไม่ได้ที่จะฝ่าด่านสัตว์อสูรที่อยู่ในภูเขามาได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บ ดังนั้นจึงไม่แปลกเลยที่พวกเขาล้วนแต่จะต้องประหลาดใจกับการปรากฏตัวของอีกฝ่าย ณ ที่แห่งนี้

สีหน้าของเจดดูหวาดกลัว “โชคดีที่ฉันจำเครื่องแบบของพวกเขาได้หลังจากได้เห็นศิษย์ของพวกเขาในงานเลี้ยงครั้งหนึ่ง อันที่จริง พอมาคิด ๆ ดูแล้ว พวกเขาไม่ได้ข้ามป่าดงอสูรมาแน่นอน พวกเขาไม่มีทางกล้าพอที่จะทำอะไรแบบนั้น”

เฟนด์ยิ่งรู้สึกงงงวยมากขึ้นหลังจากได้ยินเช่นนั้น เขากะพริบตาแล้วถามว่า “แล้วพวกเขามาที่นี่ได้อย่างไร? พวกเขาใช้ผนึกเวทย์ย้ายสสารงั้นหรือ? สำนักสหัสบรรณจะไม่รู้เลยหรือว่ามีคนเข้ามายังดินแดนของพวกเขา หากอีกฝ่ายใช้ผนึกเวทย์ย้ายสสาร?”

การร่ายผนึกเวทย์ย้ายสสารต้องใช้ผลึกวิญญาณจำนวนมาก ผนึกเวทย์ย้ายสสารทุกชิ้นอยู่ภายใต้การควบคุมของสำนัก หากพวกเขามายังแดนเหนือจากแดนทางใต้โดยไม่ได้รับอนุญาต คนของสำนักสหัสบรรณจะต้องล่วงรู้ถึงการมาของพวกเขาอย่างแน่นอน แต่ความจริงที่ว่าสำนักไม่ได้รับข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็หมายความว่าอีกฝ่ายมาโดยไม่ได้รับอนุญาต