บทที่ 2070

เจดและคนอื่น ๆ รู้สึกได้ถึงคลื่นแห่งความผันผวนรอบ ๆ เฟนด์ ทันใดนั้นเอง แนชผู้ซึ่งหายตัวไปก่อนหน้านี้ก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าต่อตาของพวกเขา นั่นทำให้เจดและพรรคพวกของเขาตกใจไม่น้อย

เมื่อเขาปรากฏตัว แนชก็จ้องมองไปยังเฟนด์ด้วยสายตาจริงจัง โดยไม่ละสายตาจากทุกคนในบริเวณนั้น การกระทำของเฟนด์อาจทำให้เขาดูเหมือนคนเสียสติไปแล้ว แต่แนชรู้ว่าลูกชายของเขาคงได้เรียนรู้วิธีปลดผนึกเวทย์โบราณมาก่อน เขาลดเสียงลงและกระซิบที่ข้างหูของเฟนด์ “ลูกมีวิธีปลดผนึกเวทย์โบราณแล้วใช่หรือเปล่า”

เฟนด์หันกลับมาและมองไปที่พ่อของเขา เขาไม่มีอะไรจะซ่อนจากแนช "ใช่ผมมีวิธี ครั้งหนึ่งปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ก็เคยถูกขังไว้ในเวทย์ค่ายกลสิบสัมบูรณ์เช่นกัน” ในที่สุด แนชก็คลายกังวลเมื่อได้ยินคำตอบที่ชัดแจ้งของลูกชาย เขาอดไม่ได้ที่จะตบเข้าที่ไหล่เฟนด์อย่างแรง

“ลูกรัก เวลาจะทำอะไรลูกช่วยบอกแผนกับพ่อก่อนบ้างไม่ได้เหรอ? ตอนที่ลูกกระโดดลงมาจากหน้าผาเมื่อกี้ ทำเอาพ่อหัวใจเกือบวาย รู้หรือเปล่า?" ริมฝีปากของเฟนด์โค้งเป็นรอยยิ้มทำตัวไม่ถูก

เขาไม่กลัวที่จะถูกทรมานจนตาย และเขาก็ไม่ได้กระโดดลงมาเพราะเรื่องนั้น ดูจากสถานการณ์แล้วไม่ว่าอะไรพวกเขาก็จะต้องถูกสำนักวายชนม์ตามจนเจอ แม้ว่าเจดและคนอื่น ๆ จะไม่ได้บังเอิญมาเจอกับเขาในป่าเช่นตอนนี้ เขาก็ยังเลือกที่จะกระโจนเข้าไปในเวทย์ค่ายกลสิบสัมบูรณ์อยู่ดี เพราะเขามีของความทรงจำที่สำคัญเกี่ยวกับผนึกเวทย์โบราณชนิดนี้ที่อยู่ท่ามกลางความทรงจำมากมายจากปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ เมื่อครั้งอดีต ปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ก็เคยติดอยู่ในเวทย์ค่ายกลสิบสัมบูรณ์เมื่อครั้งที่เขาออกสำรวจสถานที่ลับเช่นกัน

แม้ว่าปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่คนนี้จะแข็งแกร่งกว่าเฟนด์หลายเท่า แต่เขาก็ไม่สามารถทำลายผนึกเวทย์โบราณด้วยพละกำลังได้ และทำได้เพียงปลดผนึกเวทย์โบราณด้วยวิธีอื่น วิธีการต่อยอากาศของเฟนด์นั้นคล้ายกับวิธีที่ปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ใช้ในการปลดผนึกเวทย์โบราณก่อนหน้านี้

แนชลดเสียงลงและถามเฟนด์ว่า “ลูกสามารถแลดผนึกเวทย์โบราณนี้ด้วยการโจมตีอากาศอย่างนั้นหรือ? ลูกคิดว่าลูกสามารถทำลายผนึกเวทย์ค่ายกลสิบสัมบูรณ์ได้ด้วยวิธีนี้หรือเปล่า”

เฟนด์ส่ายหน้าและอธิบายว่า “ผมไม่อาจทำลายผนึกเวทย์โบราณนี้ได้ด้วยกำลัง จากความแข็งแกร่งในปัจจุบันของผม ผมยังทำแบบนั้นไม่ได้ ที่ผมทำแบบนี้ก็เพื่อจะสังเกตว่าพลังที่แท้จริงกระจายตัวไปในอวกาศแบบใด พ่อดูนี่สิ!”