บทที่ 2071

เฟนด์ถอนหายใจเบา ๆ และตอบสั้น ๆ เพียงว่า “รูปแบบเกล็ดปลา”

แม้การตอบสนองของเฟนด์จะธรรมดา แต่แนชก็เข้าใจในทันทีว่าเฟนด์หมายถึงอะไร เฟนด์กำลังสังเกตว่าพลังที่แท้จริงที่กระจายกระจายตัวออกขณะค้นหาศูนย์กลางของเวทย์ค่ายกลนั้นมีลักษณะอย่างไร ในพื้นที่มีพลังเวทย์หนาแน่น พลังงานที่แท้จริงจะกระจายออกไปในลักษณะของคลื่นน้ำที่กระเบื้อง แต่พลังที่แท้จริงจะกระจายออกในรูปแบบเกล็ดปลาในบริเวณที่เป็นศูนย์กลางของเวทย์ค่ายกล ลักษณะการกระจายของพลังของทั้งสองบริเวณนั้นแตกต่างกันมาก และพวกเขาจะสามารถระบุศูนย์กลางของเวทย์ค่ายกลได้หากสังเกตมันอย่างถ้วนถี่

แนชอดไม่ได้ที่จะคร่ำครวญเมื่อนึกถึงเรื่องนี้ “ต้องขอบคุณที่เรามีปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ติดอยู่ในเวทย์ค่ายกลสิบสัมบูรณ์ล่ะนะ”

เฟนด์ก็พยักหน้า ก่อนจะคร่ำครวญออกมาเช่นเดียวกัน “แต่เวทย์ค่ายกลสิบสัมบูรณ์นี้ถือเป็นหนึ่งในผนึกเวทย์โบราณ และยังเป็นปริศนาว่าผนึกเวทย์ประเภทนี้ปรากฏขึ้นในโลกชั้นสามได้อย่างไร ผมได้แต่สงสัยว่าอะไรทำให้ใครบางคนเลือกที่จะวางผนึกเวทย์ค่ายกลสิบสัมบูรณ์ไว้ที่นี่”

ขณะที่เขาพูด เฟนด์ก็เหวี่ยงหมัดขึ้นไปในอากาศอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าสายตาที่กำลังมองเขามาจากที่ไกล ๆ จะคิดว่าเขากำลังทำอะไรไร้สาระอยู่ก็ตาม สองพ่อลูกกระซิบตอบกันเบา ๆ ในบางครั้ง

แต่เจดและคนอื่น ๆ กลับไม่ได้ยินอะไรเลย ในตอนแรกพวกเขาคิดว่าแนชจะเข้าไปเกลี้ยกล่อมให้ลูกชายของเขาเลิกทำอะไรไร้สาระ แต่พวกเขากลับต้องเป็นฝ่ายประหลาดใจเมื่อเห็นว่าแนชเอาแต่พยักหน้าให้เฟนด์ระหว่างการสนทนาของทั้งคู่แทน เจดพบว่ายิ่งเห็นเช่นนี้ก็ทำให้เขายิ่งรู้สึกขบขันกันไปใหญ่ เขาไม่รู้เลยว่าสองพ่อลูกกำลังทำอะไรกันอยู่

อันที่จริงเขาหมดหวังไปแล้ว อย่างไรเสียพวกเขาก็ควรจะนั่งรอความตายอย่างเงียบ ๆ เพราะพวกเขาคงไม่สามารถออกไปจากที่แห่งนี้ทั้งที่ยังมีลมหายใจได้

“โชคดีที่ผมยังมีสติ ศิษย์พี่ดไวท์ ถ้าผมเริ่มขาดสติเหมือนเฟนด์และเริ่มต่อยกลางอากาศ ได้โปรดรีบฆ่าผมเลยนะ ผมไม่อยากกลายเป็นคนโง่เง่าแบบเขา” ดไวท์ถอนหายใจเบา ๆ เขาไม่สนใจเจดและอยากยืนขึ้นจากพื้นขณะที่เขาเดินเข้าไปหาเฟนด์ และตะโกนเรียกเขาเสียงดังว่า “นี่นายกำลังทำอะไรอยู่หรอ? นายกำลังวางแผนที่จะค้นหาวิธีปลดผนึกเวทย์นี้ด้วยการโจมตีอากาศหรือไง?”