บทที่ 208

เฟนด์และเซเลน่า รีบเรียกรถแท็กซี่ แล้วพาไคลีออกไป

แต่ดูเหมือนว่าเฟนด์จะมีความคิดบางอย่างเกิดขึ้น เมื่อพวกเขานั่งรถผ่านถนน ที่มีโชว์รูม Audi 4S เรียงรายไปหมด “ขอโทษนะครับ ช่วยจอดให้เราลงตรงนี้ที” เขาพูดกับคนขับรถ

"ที่นี่เหรอ?"

เซเลน่าจ้องเขม็ง สายตาของเธอเปล่งประกายเต็มไปด้วยความสงสัย

จนกระทั่งพวกเขาลงจากรถ เฟนด์ก็อธิบายทุกอย่าง

"ที่รัก ผมคิดว่าเราควรที่จะซื้อรถ ดูเหมือนว่าอดีตเพื่อนร่วมชั้นที่นัดรวมตัวกันจะเป็นคนที่มีฐานะ เมื่อกี้นี้ผู้หญิงคนนั้นเธอก็แสดงท่าทีแบบนั้น ถ้าคุณไม่ขับรถไปที่งานนั่น พวกเขาคงได้นินทาคุณแน่นอน” เขายืนยัน “ผมไม่ได้ใส่ใจ แต่ผมไม่สามารถทนเห็นคุณลำบากได้!”

"แต่คุณยังมีเงินอยู่หรือ ทําไมเราไม่รอให้เงินเดือนออกมาก่อนล่ะ?” เซเลน่าขมวดคิ้ว "ผมไม่กลัวความทุกข์ทรมาน ถ้าพวกเขาอยากจะดูถูกผม ก็แค่ปล่อยมันไปแค่นั้น ตราบใดที่คุณมีความสุข ทุกอย่างมันก็โอเค ผมสามารถใช้ชีวิตของผมได้โดยที่ไม่ต้องสนใจเรื่องของพวกเขา”

“ผมยังมีเงิน! เงินโบนัสที่ผมได้รับจากการเป็นทหารมาห้าปีนั้นมันยังไม่ได้หมด”

เฟนด์เกาหัว มองหน้าไคลีแล้วหันไปดูเซเลน่า "นอกจากนี้ถ้าเราไม่มีรถ เราจะไปส่งไคลีไปโรงเรียนยังไงในวันที่ฝนตก ผมคิดว่าแค่คันเดียวคงไม่พอ อย่างน้อยเราต้องมีเพิ่มอีกคันเอาไว้ให้เจนนี่ไปส่งไคลีที่โรงเรียน!”

"คุณมีเงินเหลืออยู่หรือเปล่า คุณจ่ายไปแล้ว 3.2 ล้าน แล้วคุณมีเงินอยู่ไหม?"

เซเลน่าแปลกใจนิดหน่อย "พวกเขาให้คุณเท่าไหร่กัน? 5 ล้าน? หรือ 10 ล้าน? ถ้าคุณได้เงิน 10 ล้าน คุณคงไม่ได้อยู่แต่ในหน่วยใช่ไหม? อย่างน้อยคุณต้องเคยอยู่ในหน่วยรบพิเศษ!”

ทันทีที่เฟนด์ได้ยินประโยคนี้ เขาไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี "ประมาณนั้น” เขาสรุป "คุณแค่อย่าดูถูกสามีตัวเอง ไปกันเถอะ เรามีเงินพอที่จะซื้อรถ!"

"งั้นก็ได้ ไปดูสักสองคันกัน!”

เซเลน่าอารมณ์ดี รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอคือ เครื่องยืนยัน "พอเราขับรถกลับบ้าน ครอบครัวของฉันนั้นต้องตะลึงแน่นอน!"