บทที่ 2093

อัลเบี้ยนเกือบกัดลิ้นตัวเองเมื่อความคิดแวบเข้ามาในหัวของเขา 'ไม่มีทาง! เด็กหนุ่มที่อยู่ในขั้นต้นของระดับแรกกำเนิดจะสามารถใช้ทักษะระดับนภาได้อย่างไร?!'

แม้แต่เหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมสำนักที่มีพรสวรรค์มหาศาลที่เขารู้จักก็ยังไม่อาจบ่มเพาะทักษะระดับนภาได้เนื่องจากพวกเขาไม่สามารถทะลวงผ่านระดับพลังยุทธของพวกเขาได้ สิ่งที่เฟนด์ทำนั้นดูคล้ายกับการเข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัยตอนอายุสามขวบอย่างไรอย่างนั้น!

เฟนด์ฝึกฝนทักษะนี้ได้เพราะความทรงจำและประสบการณ์ที่ปรมาจารย์ในอดีตทิ้งไว้ สิ่งที่เขาได้รับจากปรมาจารย์นั้นดีกว่าการได้รับการฝึกฝนจากศิษย์อาวุโสเป็นพันเท่า

“เขาทำแบบนี้ได้ยังไง? ใครก็ได้บอกฉันทีว่าเขาทำได้ยังไง?” อัลเบี้ยนพึมพำกับตัวเอง ยิ่งเขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งเชื่อได้น้อยลงเท่านั้น และสิ่งนี้ทำให้เขาปวดหัว

ดไวท์ไม่อาจหาคำมาอธิบายให้กับตัวเองได้เลย เขาคิดว่าเฟนด์เป็นคนพิเศษ แต่เมื่อพิจารณาจากรูปลักษณ์แล้ว คำว่าพิเศษนั้นดูจะน้อยเกินไป สำหรับเรื่องในวันนี้เฟนด์เป็นต้องเป็นปีศาจแน่! มีเพียงปีศาจเท่านั้นที่สามารถบ่มเพาะทักษะระดับปฐพีได้ทั้งที่เพิ่งอยู่ในขั้นต้นของระดับแรกกำเนิด

สามพี่น้องตระกูลรอฟฟ์หายใจติดขัดในขณะที่เสียวสันหลังวาบ พวกเขามองไปที่เฟนด์ราวกับว่าเขาเป็นสัตว์ประหลาด แม้ว่าหากพวกเขารวมพลังกันแล้วจะสามารถโค่นโรบินลงได้ แต่พวกเขาก็ยังเทียบกับโรบินไม่ได้ เพราะอย่างนั้นโรบินจะพ่ายแพ้ให้กับเฟนด์ได้ยังไง

ตอนนี้ แม้พวกเขาจะรวมพลังกันแล้ว พวกเขาก็ไม่แน่ใจว่าจะโค่นเฟนด์ลงได้หรือเปล่า ยิ่งพวกเขาคิดเรื่องนี้มากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งพบว่าเฟนด์น่ากลัวมากขึ้นเท่านั้น พวกเขาเคยคิดว่านี่เป็นเกมแมวจับหนูง่าย ๆ แต่กลับกลายเป็นว่าหนูที่พวกเขาเห็นกลับกลายเป็นสิงโตไปเสียอย่างนั้น!

ทั้งเดเร็กและดัดลีย์ถอยหลังไปหนึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ และเมื่อเดเมียน เห็นพี่ชายทั้งสองของเขากลัวจนแทบบ้า เขาก็ถอยหลังตามไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน