บทที่ 2107

เฟนด์ขมวดคิ้วและพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ความจริงอะไรล่ะ?”

บรู๊คส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว เมื่อรู้ว่าเฟนด์กำลังเข้าใจในสิ่งที่เขาถามผิดไป "ผมไม่ได้จะถามว่าคำพูดที่คุณขอให้ผมเผยแพร่ไปเป็นความจริงหรือไม่ ที่ผมจะหมายถึงก็คือ มันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่าที่มีอะไรผิดปกติ เกิดขึ้นในป่าดงอสูร"

เฟนด์พยักหน้า ‘แน่นอน มันเป็นเรื่องจริง ความไม่เข้ารูปเข้ารอยที่เกิดขึ้นในนั้นก็เพียงพอที่จะเปลี่ยนโลกทั้งใบจากหน้ามือเป็นหลังมือได้แล้ว!' เขาอยากจะพูดเช่นนี้ออกมาดัง ๆ แต่ก็รู้ว่าไม่อาจทำเช่นนั้นได้ นอกจากนี้ เขายังสันนิษฐานว่าพวกระดับสูงในตำหนักสองกษัตริย์คงรู้เรื่องนี้กันดีอยู่แล้ว

“ตอนนี้ผมยังบอกอะไรคุณได้ไม่มากนัก แต่โปรดทำตามที่ผมบอกเถอะ แล้วไปบอกศิษย์พี่โนเอลให้มาหาผมหากเขาว่างด้วย คุณจะมาด้วยก็ได้ ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณสองคน” เฟนด์พูด

บรู๊คพยักหน้าอย่างจริงจัง และทั้งสองแลกเปลี่ยนบทสนทนาที่สุภาพกันอีกสองหรือสามประโยค ก่อนที่บรู๊คจะถือกล่องในมือและเดินไปที่หอสัตตะฤกษ์เนื่องจากบรู๊คจะกระจายข่าวให้ เฟนด์จึงไม่จำเป็นต้องไปที่หอเจตสิกอีกต่อไป เขามีคำถามมากมายอยู่ในหัวและต้องการทราบปัญหาเหล่านี้ก่อนที่จะวางแผนการฝึกครั้งต่อไป

ไม่ถึงชั่วโมงต่อมาโนเอลและบรู๊คก็มาเคาะประตูห้องของเขาแล้ว เขาเชิญคนทั้งสองเข้าไปในห้องและรินน้ำชาให้คนทั้งคู่ ระหว่างทางโนเอลก็ถามเรื่องนี้กับบรู๊คทันแล้ว

เขาจิบชาแล้วถามว่า “นายอยู่ที่ป่าดงอสูรกี่วันกัน?”

เฟนด์ขมวดคิ้วและพูดว่า “ราว ๆ สิบวันได้”