บทที่ 2132

น้ำเสียงของเฟนด์สงบมากเมื่อเขาพูดสิ่งนี้ ฟังดูเหมือนเขาแค่บอกบรู๊คว่าอยากจะกินหรือดื่มอะไรก็เท่านั้น แต่ในทุกคำที่เขาพูดได้แสดงถึงนิสัยใจคอของเขาออกมา บรู๊คจึงอดไม่ได้ที่จะมองเฟนด์ด้วยสายตามีความหมาย เขาไม่รู้จะโต้ตอบออกไปอย่างไร

เฟนด์ไม่มีอารมณ์ที่จะมาใส่ใจความคิดเห็นของคนทั้งคู่ที่มีต่อเขาในขณะนี้ เขามุ่งความสนใจไปที่เวทีทรงวงกลมด้านหลังแทน

ผู้อาวุโสทั้งสิบเอ็ดคนนั่งลงแล้ว และเฟนด์ก็สังเกตกองกำลังหลักของตำหนักสองกษัตริย์อย่างเงียบ ๆ ไม่ว่าจะมีศิษย์ในสำนักกี่คน แต่คนที่เป็นกำลังสนับสนุนหลักของตำหนักสองกษัตริย์อย่างแท้จริงก็ยังคงเป็นกลุ่มคนเหล่านี้ซึ่งแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาสมาชิกทั้งหมด

คนที่นั่งตำแหน่งแรกคือผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่ง เขามองไปที่เหล่าศิษย์ด้านล่างเวทีด้วยสายตาที่อ่อนโยนและมีรอยยิ้มบนใบหน้าที่ดูอ่อนเยาว์ของเขา ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งต่างจากผู้อาวุโสลำดับที่สองผู้ซึ่งมีสีหน้าเคร่งขรึมในขณะที่มีสายตาที่ครุ่นคิด เขามองไปที่ศิษย์ที่อยู่ใต้แท่นอย่างเฉยเมย

ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ทุกคนต่างมีความพิเศษของตัวเอง แต่พวกเขาทั้งหมดดูเหมือนจะมีนิสัยเอาแต่ใจ ในท้ายที่สุดเฟนด์เพ่งสายตาไปที่ผู้อาวุโสก็อดฟรีย์ซึ่งเป็นผู้อาวุโสลำดับที่สิบเอ็ด เขาดูไม่ต่างไปจากคนอื่น แต่ดวงตาของเขาไม่มีความโกรธและความสงสัยเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเฉยเมยและความสงบเท่านั้นที่ยังคงอยู่ในดวงตาของเขา ราวกับว่าเขาไม่สนใจสิ่งใดในโลกใบนี้เลยแม้แต่น้อย

ในขณะนี้ ศิษย์เกือบทั้งหมดกำลังสังเกตผู้อาวุโสภายในบนเวที เช่นเดียวกับสิ่งที่เฟนด์ทำ แม้ว่าเมื่อเทียบกับเฟนด์แล้ว ศิษย์คนอื่น ๆ จะรู้เรื่องศิษย์ภายในมากกว่า แต่พวกเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะคอยสังเกตผู้อาวุโสราวกับว่าพวกเขาต้องการจะค้นพบบางสิ่งจากคนเหล่านี้

เฟนด์เลิกคิ้วและถามด้วยเสียงต่ำ “ทำไมถึงยังไม่มีใครเห็นท่านเจ้าตำหนักล่ะ?”

แม้ว่าผู้อาวุโสจะเป็นขุมพลังหลักของตำหนักสองกษัตริย์ แต่เจ้าตำหนักก็ถือเป็นบุคคลที่มีอำนาจและเป็นผู้ที่มีสิทธิ์ขาดในการออกคำสั่ง ทำไมเจ้าตำหนักยังไม่ออกมาแสดงตัวทั้งที่ผู้อาวุโสทั้งสิบเอ็ดคนมารวมกันที่นี่แล้ว?