บทที่ 2133

ผู้อาวุโสพูดเสียงดัง “เมื่อหลายวันก่อน ผู้อาวุโสของสำนักสหัสบรรณมาเยี่ยมเราและได้กล่าวถึงสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งแก่เราด้วย ฉันแน่ใจว่าทุกคนรู้ว่ารัฐเวสต์ เซอร์ซีของเรามีสำนักระดับสี่เพียงสองแห่ง แห่งหนึ่งอยู่ทางเหนือ ในขณะที่อีกแห่งอยู่ทางใต้ และเราไม่ค่อยได้ยุ่งเกี่ยวกัน เมื่อเร็ว ๆ นี้ ผู้อาวุโสระดับสูงของสำนักสหัสบรรณได้รับข่าวว่าสำนักวายชนม์ที่อยู่ทางใต้ได้แอบส่งศิษย์จำนวนมากขึ้นมาทางเหนือ เราแน่ใจว่านี่ไม่ใช่ข่าวดี ดังนั้นช่วงนี้ทุกคนต้องเตรียมตัวให้พร้อม”

ข่าวดังกล่าวเหมือนก้อนหินที่ทำให้ผืนน้ำกระเพื่อมเป็นพัน ๆ รอบ นี่เป็นครั้งแรกที่ทุกคนได้ยินเรื่องนี้และเบิกตากว้าง ในตอนแรกไม่มีใครกล้าที่จะส่งเสียงออกมาในขณะที่ผู้อาวุโสอยู่ที่นั่น แต่ไม่มีใครสามารถระงับปากของตัวเองได้เมื่อทราบข่าวนี้ ทำให้เกิดเสียงเซ็งแซ่ปะทุขึ้นท่ามกลางฝูงชน

"อะไร? สำนักวายชนม์กำลังมุ่งหน้ามาทางเหนือเพื่อสร้างปัญหาให้พวกเรานั้นเหรอ? เราอยู่ในสภาวะที่สงบตลอดหลายปีที่ผ่านมา พวกเขาต้องการทำอะไรที่นี่”

“พวกเขาคงจะบ้าไปแล้ว แม้ว่าสำนักวายชนม์จะเป็นสำนักระดับสี่เช่นกัน แต่สำนักสหัสบรรณที่อยู่ทางทิศเหนือของเราก็เป็นสำนักระดับสี่เหมือนกันนี่นา สำนักทั้งสองมีกำลังพอ ๆ กัน และเราถูกแยกออกจากกันโดยสัตว์อสูร การที่เราจะพัฒนาต่อไปโดยไม่รบกวนซึ่งกันและกันดั่งเดิมมันไม่ดีตรงไหน”

“พวกเขามีแผนอื่นอยู่ในใจหรือเปล่า”

“ไม่ว่ายังไง ข่าวนี้ต้องเป็นเรื่องจริงอย่างที่ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งประกาศต่อหน้าพวกเราหลายคนที่นี่แน่ เราอาจจะเข้าสู่สงครามในอีกไม่นานนี้ ฉันมองโลกในแง่ดีเกินไปที่จะคิดว่าเร็ว ๆ นี้เราคงไม่ได้ทำสงครามกับใครอีก หลังจากก้าวข้ามสงครามกับเผ่าปฐมหายนะไปได้”

คนที่ฉลาดกว่าเล็กน้อยบางคนนึกย้อนไปถึงการกระทำที่อธิบายไม่ได้ของสำนักในทันที บางคนตบต้นขาของพวกเขาและพูดว่า “ไม่น่าแปลกใจที่สำนักของเรายังคงคัดเลือกศิษย์ภายนอกกลุ่มใหม่เข้ามาหลังจากที่สำนักสหัสบรรณเข้ามาขวางไม่ให้เกิดสงคราม นี่คือเหตุผลที่ดูเหมือนว่า…”