บทที่ 2160

เสียงของคนที่พูดสั่นด้วยความตื่นเต้น ทันใดนั้นทุกคนก็ตระหนักว่าโอลิเวอร์ได้เปลี่ยนมุมการโจมตีของดาบแห่งแสงอย่างพิถีพิถัน เพื่อให้เฟนด์ถูกผลักไปยังขอบของเวทีการต่อสู้

เวทีการต่อสู้เป็นรูปวงกลมซึ่งถูกล้อมรอบด้วยธงเวทย์ หลังจากเปิดใช้ธงเวทย์ ม่านพลังก็เพิ่มขึ้น เวทย์ป้องกันรูปแบบนี้เรียกว่าเกราะผู้พิทักษ์

เกราะผู้พิทักษ์นั้นโปร่งใส ราวกับชามใบใหญ่ที่คว่ำอยู่บนเวทีประลอง ซึ่งปกป้องทั้งเวทีเอาไว้ ไม่มีใครสามารถเข้าหรือออกได้เมื่อเกราะผู้พิทักษ์เปิดใช้งาน

กล่าวอีกนัยหนึ่ง หลังของเฟนด์จะชนเข้ากับเกราะผู้พิทักษ์เมื่อเขาถูกบีบไปจนขอบเวที ศิษย์ทั้งหลายเห็นดังนั้นก็หายใจออกยาว ในที่สุดพวกเขาก็จะได้เห็นการต่อสู้ที่แท้จริงเสียที

“ต้องยอมรับในตัวศิษย์พี่โอลิเวอร์เลย เขาหาวิธีจัดการกับเด็กปลิ้นปล้อนนั่นได้ ฉันเดาว่าเขาคงต้องขอบคุณประสบการณ์การต่อสู้ที่ตัวเองมีหรือจัดการกับเรื่องแบบนี้ได้” ศิษย์ภายในกล่าวด้วยความกลัว

เฟนด์ไม่อาจหลบเลี่ยงการโจมตีของโอลิเวอร์ได้อีกต่อไป เมื่อหลังของเขาถูกกดเข้ากับม่านพลัง เมื่อไม่สามารถถอยหนีได้อีก เขาก็ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเผชิญหน้ากับโอลิเวอร์ตรง ๆ

“ฮ่าฮ่า มาดูกันว่าคราวนี้เขาจะหนีไปไหนได้!” ศิษย์หลายคนตื่นเต้นมากจนเสียงแหบแห้ง และดวงตาก็เป็นประกาย

บนเวทีต่อสู้ โอลิเวอร์ยิ้มอย่างอาฆาต 'หมอนี่หลบเก่ง ยอมรับเลย แต่ฉันไม่ใช่คนโง่! มันจบแล้ว!' ด้วยประสบการณ์การต่อสู้อันโชกโชนของเขา เขาได้คิดกระบวนการตอบโต้แล้ว การทำให้เฟนด์ประหลาดใจคงจะน่าสนุกกว่า ดวงตาของเขามีสายฟ้าแผ่ออกมา เขาไม่ปล่อยให้เฟนด์คลาดสายตาเลยแม้แต่น้อยในขณะที่ร่ายผนึกมือ