บทที่ 2198

ใบหน้าของศิษย์ทั้งเจ็ดของสำนักวายชนม์เป็นสีดำราวกับถ่านหิน เฟนด์จ้องไปที่แฟรงก์อย่างพูดไม่ออกและเกิดคำถามว่าสมองของเขาได้รับการกระทบกระเทือนอะไรมาหรือเปล่า ดูเหมือนว่าเขาพร้อมที่จะทำให้ทุกคนโมโหได้เสมอหากเขาอยากที่จะอวดอ้างตัวเอง

เอดริกวางมือบนไหล่ของแฟรงก์ทันทีแล้วกระซิบว่า “นายบ้าไปแล้วหรือไง พวกเขามีกันเจ็ดคนและดูเสื้อผ้าพวกเขาสิ! พวกเขาทุกคนล้วนมาจากสำนักวายชนม์! แล้วมาดูที่ฝั่งเราสิ พวกเราทั้งห้ามาจากสำนักที่แตกต่างกัน และและยังไม่รวมว่าเฟนด์อยู่เพียงขั้นกลางของระดับแรกกำเนิดเท่านั้น! ถ้าคนพวกนี้คิดจะฆ่าเรา เราไม่มีสิทธิ์คิดว่าจะรอดชีวิตเลยด้วยซ้ำ!”

“อย่ามาขี้ขลาดแบบนี้ได้ไหม? เคยมีใครปฏิบัติกับคุณแบบนี้เหรอ คุณไม่ได้ยินหรือว่าเมื่อกี้พวกเขาถามเรายังไง? มันจะปล่อยพวกเราไปง่าย ๆ เหรอ? คุณกลัวพวกเขา แต่ผมไม่กลัว เพราะผมรู้ว่าตัวเองเข้มแข็งขนาดไหน! แม้ว่าศิษย์ของสำนักระดับสี่จะทรงพลัง แต่พวกเราศิษย์เผ่าปฐมหายนะก็ไม่ได้ฝีมือแย่เช่นกัน” แฟรงก์กล่าวอย่างเมินเฉย

ทุกคนยกเว้นแฟรงก์หน้าเขียวหลังจากได้ยินแบบนั้น ในขณะที่เฟนด์แทบจะหัวเราะออกมา 'ว้าว เขามั่นใจในตัวเองจริง ๆ ฉันล่ะสงสัยสุด ๆ ว่าเขาไปเอาความมั่นใจแบบนี้มาจากไหน…’ เฟนด์คิด

ชายสวมหน้ากากจ้องมองแฟรงก์อย่างน่ากลัว “ดูเหมือนนายจะอยากตายจริง ๆ สินะ!”

อุณหภูมิในบริเวณนั้นก็ลดลงถึงจุดเยือกแข็งในทันที และไม่มีใครพูดอะไรอีกชั่วขณะหนึ่ง ใบหน้าของเฮลธ์มืดดำราวกับถ่าน มือของเขายังคงสั่นเล็กน้อย งูเหลือมเก้าเล็บน่าจะอยู่ในระดับผลึกสวรรค์และแก่นวิญญาณของสัตว์อสูรในระดับนั้นจะสามารถนำไปแลกเปลี่ยนได้อย่างมหาศาลอย่างแน่นอน จากนั้นเขาจะสามารถแลกเปลี่ยนมูลค่าที่ได้มาทั้งหมดนั้นกับโอสถและทักษะศิลปยุทธ นอกจากนี้ เขายังสงสัยว่ามีหญ้าวิญญาณล้ำค่าอยู่ใต้หัวของงูเหลือมเก้าเล็บอีกด้วย เขาไม่เต็มใจที่จะปล่อยสิ่งเหล่านี้ไปแม้แต่น้อย แต่ถ้าเขาไม่ปล่อย พวกเขาทั้งห้าจะต้องตกอยู่ในเงื้อมมือของชายสวมหน้ากากคนนี้อย่างแน่นอน