บทที่ 2213

'เสียงชายชราหยุดลงทันที

เมื่อพูดถึงรางวัลทุกคนตื่นเต้นเป็นอย่างมาก พวกเขาจ้องมองไปที่จุดสูงสุดของหุบเหวแห่งสุญญะราวกับว่าหากพวกเขาจ้องมองไปที่นั่นนานพอ รางวัลที่พูดถึงจะบินลงมาหาพวกเขาเอง ซึ่งของเรืองแสงที่เฟนด์เห็นก่อนหน้านี้จะต้องเป็นรางวัลที่ผู้อาวุโสเอ่ยถึงเป็นแน่ ไม่ต้องสงสัยเลยว่า สิ่งของเหล่านี้จะต้องมีมูลค่ามหาศาล เนื่องจากผู้สร้างแหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้ามเป็นผู้ทิ้งมันไว้

เสียงของชายชราดูเหมือนจะกระตุ้นความปรารถนาของทุกคนในขณะที่เขาพูดต่ออย่างช้า ๆ “มีรางวัลมากมายเหลือเกิน ฉันคงแจกแจงทุกรายการไม่ได้หรอก แต่จะขอพูดถึงรางวัลทั่วไปสักสองสามอย่าง มีโอสถวิญญาณหมื่นเม็ด โอสถวิญญาณระดับแปด ผลสวรรค์รัญจวน และหญ้าวิญญาณร้อยกิ่ง ทั้งสองอย่างเป็นพืชวิญญาณระดับเจ็ด และแก่นวิญญาณของสัตว์อสูรในระดับผลึกสวรรค์จำนวนห้าแก่น!”

เกิดความโกลาหลขึ้นทันทีที่คำพูดสุดท้ายเล็ดลอดออกมา ดวงตาของทุกคนเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้น และพวกเขาต้องเช็ดน้ำลายที่ไหลออกจากปาก ขณะที่สายตาละโมบจับจ้องไปยังด้านบนของหุบเหวแห่งสุญญะ หากพวกเขาแลกรางวัลทั้งหมดเป็นคะแนนสะสม เขาคงได้เพลิดเพลินอยู่กับคะแนนสะสมที่มีมากมายราวกับมหาสมุทร

แม้แต่ผู้อาวุโสก็ยังต้องต่อสู้เพื่อให้ได้มาซึ่งโอสถระดับแปด มันเป็นสิ่งที่มีค่ามาก ดวงตาของผู้คนที่นั่นแดงก่ำ ในขณะที่บางคนหายใจติดขัด คนส่วนใหญ่มีความมั่นใจในพลังของตัวเองมาก และรู้สึกว่าพวกเขาจะสามารถขึ้นไปยังจุดสูงสุดได้เป็นคนแรก!

อย่างไรก็ตามเฟนด์สงบเป็นอย่างมากเพราะเขามีเรื่องอื่นอยู่ในใจ 'เป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่าที่เนินข้างหน้านี้มีชื่อว่าหุบเหวแห่งสุญญะ' หลังจากมาถึงรัฐเวสต์ เซอร์ซี เขาก็ได้ค้นพบว่ามีหลายสิ่งหลายอย่างที่เกี่ยวข้องกับดินแดนเทพสาบสูญและตอนนี้เขายังต้องปีนหุบเหวแห่งสุญญะและต่อสู้กับร่างเงาของนักรบแห่งสุญญะอีก