บทที่ 2233

ความสนใจของทุกคนมุ่งเน้นไปที่ชายคนนั้น นักรบแห่งสุญญะที่ยืนอยู่ข้างหน้าเขาเริ่มเคลื่อนไหวในขณะที่ศิษย์เริ่มเรียกใช้ทักษะยุทธ

ใบมีดสีม่วงในมือของนักรบเปล่งแสงเจิดจ้า ในขณะที่นักรบรับมือกับคลื่นโลหิตที่พุ่งมาข้างหน้า

แต่ทว่าในขณะนั้น ก็เกิดเสียงกริ๊กดังขึ้นเมื่อออร่าสีม่วงที่อยู่บนร่างของนักรบแห่งสุญญะเปล่งประกายเจิดจ้าจนทุกคนต้องหลับตาลง นักรบแห่งสุญญะจางหายไปในแสงสีม่วง

ในวินาทีต่อมาแสงสีม่วงดังกล่าวก็สลายไป แต่ภาพที่น่าตกใจก็ปรากฏขึ้นล่วงหน้าทุกคน นักรบแห่งสุญญะแบ่งออกเป็นสองร่าง ทั้งคู่ถือดาบสีม่วงและเผชิญหน้ากับการโจมตีของศิษย์จากสำนักสหัสบรรณ

"ทักษะลวงตาอีกแล้ว! คราวนี้เป็นภาพลวงตา!" ศิษย์จำนวนหนึ่งอุทานด้วยความตกใจ

ศิษย์จากสำนักสหัสบรรณก็คิดเช่นเดียวกัน ศิษย์คนนั้นขมวดคิ้วและจ้องมองนักรบแห่งสุญญะที่แบ่งออกเป็นเป็นสองร่างก่อนจะพูดอย่างเย็นชา "แกหลอกฉันไม่ได้หรอก!"

ดาบยาวหนึ่งเมตรของเขาเปลี่ยนทิศทาง ก่อนจะฟาดฟันไปยังนักรบแห่งสุญญะที่อยู่ด้านซ้าย

การระเบิดครั้งใหญ่ดังก้องไปทั่วสถานที่ และแสงสีม่วงก็ปะทะเข้ากับรัศมีสีเลือด มันส่งเสียงแหลมคมบาดหูดังสนั่น แสงสีม่วงเปล่งประกายอย่างรุนแรง แต่ก็ไม่สามารถต้านทานรัศมีสีเลือดได้นานนัก

หลังจากเกิดเสียงอึกทึกดังขึ้น รัศมีสีเลือดก็กลืนกินแสงสีม่วงไป และดาบเล่มนั้นก็ส่วนเท่าที่ร่างของนักรบแห่งสุญญะ

"ดีมาก! เขามองออกในทันทีเลย!" ผู้ชมต่างส่งเสียงให้กำลังใจศิษย์จากสำนักสหัสบรรณ

เมื่อเผชิญกับทักษะลวงตา การค้นหาร่างที่แท้จริงคือกุญแจสู่ชัยชนะ ตราบใดที่สามารถก็รู้ถึงทักษะที่อีกฝ่ายใช้ได้ การโจมตีจะถูกตอบโต้และศัตรูจะจนปัญญา

เหตุผลที่เขาสามารถค้นพบร่างที่แท้จริงได้เร็วนั้นมาจากสายตาที่น่าทึ่งของเขา และเขาสามารถเห็นความผันผวนของพลังงานขนาดใหญ่บนร่างกายได้ทันที ทางซ้ายมีพลังงานมากกว่าทางขวาสองเท่า