บทที่ 2234

ก่อนที่ความสับสนของเหล่าศิษย์จะตกผลึก ฝูงชนสังเกตเห็นว่านักรบแห่งสุญญะที่ถูกฟันกลายเป็นจุดแสงสีม่วงในทันที และถูกนักรบแห่งสุญญะทางด้านขวาดูดกลืนพลังของร่างนั้นไปอย่างรวดเร็ว

ภาพนี้ทำให้ทุกคนถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง ร่างที่ถูกแทงไปก่อนหน้านี้ไม่ใช่ร่างที่แท้จริง!

ขณะนี้มีนักรบแห่งสุญญะยืนอยู่ต่อหน้าศิษย์ของสำนักสหัสบรรณเพียงแค่ร่างเดียว ศิษย์คนนั้นเบิกตากว้างในขณะที่เขาจ้องมองไปยังนักรบแห่งสุญญะด้วยความไม่เชื่อ

จากนั้นเขาก็ตระหนักว่าเขาเดาผิด…แต่มันก็สายไปเสียแล้ว ดาบของนักรบแห่งสุญญะอยู่ตรงหน้าศิษย์แล้ว

ทุกคนได้ยินเสียงของการถูกแทง

ศิษย์จากสำนักสหัสบรรณได้รับบาดแผลขนาดใหญ่จากดาบของนักรบแห่งสุญญะอย่างไม่อาจป้องกันการโจมตีได้ แผลของเขาลึกไปตั้งแต่ไหล่ซ้ายถึงเอวด้านขวา

ศิษย์ของสำนักสหัสบรรณกระอักเลือดออกมาและทรุดตัวลงกับพื้นทันที อาการบาดเจ็บที่เขาได้รับจากการฟันนั้นทำให้เขาไม่มีเรี่ยวแรงเหลือที่จะต่อสู้ได้อีกต่อไป เลือดของเขาเปียกชุ่มเสื้อผ้าที่สวมอยู่ และเหล่าศิษย์จากสำนักสหัสบรรณที่รู้จักกับเขาต่างก็ตะโกนเสียงดังว่า "ฮิวส์! นายเป็นยังไงบ้าง?!"

ในขณะนั้น ฮิวส์ไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะตอบกลับเสียงตะโกนเรียกอย่างบ้าคลั่งของสหายร่วมสำนักอีกต่อไป หลังจากที่นักรบแห่งสุญญะจัดการเขาได้แล้ว ก็เดินกลับไปที่ตำแหน่งเดิม แสงสีม่วงพุ่งออกมาจากร่างกายของเขาและปกคลุมศิษย์จากสำนักสหัสบรรณคนนั้นทันที

การถูกแสงสีม่วงครอบไว้ก็หมายความว่าเขาถูกกำจัดไปแล้ว และไม่มีสิทธิ์ที่จะก้าวไปขั้นต่อไปได้อีก หลายคนตัวสั่น ขณะที่พวกเขาเฝ้าดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่คิดเลยว่าเหตุการณ์จะกลับตาลปัตรจากหน้ามือเป็นหลังมือได้รวดเร็วถึงขนาดนี้

พวกเขาคิดว่าศิษย์คนนั้นจะได้รับชัยชนะเสียอีก แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าร่างที่เขาฟาดฟันไปนั้นจะไม่ใช่ร่างที่แท้จริงของนักรบแห่งสุญญะ บรรดาผู้ที่มีทักษะอยู่ในระดับเดียวกันกับบุคคลที่เพิ่มไม่ผ่านการทดสอบก็เริ่มกังวลอย่างเห็นได้ชัด

ทุกคนเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นเต็มสองตา เมื่อคิดอย่างรอบคอบแล้ว หากต้องเผชิญหน้ากับนักรบแห่งสุญญะ พวกเขาอาจจะยืนหยัดต่อสู้ได้ไม่นานนัก

อย่างไรก็ตาม มีบางคนกล่าวขึ้นว่า "ผู้ชายคนนั้นบุ่มบ่ามเกินไป เขาคิดแต่จะวิ่งนำหน้าคนอื่นอยู่เสมอ เพราะเป็นพวกชอบเรียกร้องความสนใจให้ตัวเอง เหตุผลที่เขาพ่ายแพ้ราบคาบแบบนี้ก็เพราะว่าเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายมีทักษะแบบไหน!"