บทที่ 2235

นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับศิษย์ที่จะพิสูจน์ว่าพวกเขาแข็งแกร่งกว่าเฟนด์มากแค่ไหน

ในทางกลับกันเฟนด์ไม่ได้ใส่ใจกับความคิดเล็กคิดน้อยของพวกเขาเลย เขาหันหน้าหนีและไม่แยแสต่อคนเหล่านั้น

แต่ถึงเวลานั้นกริฟฟินดันเข้าใจผิดว่าเฟนด์ทำเช่นนี้เพราะเขากังวลใจ ดังนั้นกริฟฟินจึงออกปากเย้ยหยันอย่างเย็นชา “แน่นอนว่านายคงไม่ได้คิดว่าผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้เป็นเพราะทักษะของนายแข็งแกร่งกว่าทุกคนที่นี่หรอก ใช่ไหม?”

เฟนด์ขมวดคิ้ว เขาไม่อยากยุ่งกับแมลงรำคาญตัวนี้จริง ๆ แต่ในทางกลับกันหากเขาไม่ตอบโต้ คนอื่นจะคิดว่าเขากลัวอีกฝ่ายถึงได้ไม่กล้าที่จะตอบ

เขาหันมาอย่างค่อนข้างโกรธจัด “ผมไม่เคยอยากมีอำนาจเหนือใคร ช่วยหุบปากสักหน่อยได้หรือเปล่า ถ้าอยากจะพิสูจน์ฝีมือกันจริง ๆ ก็มาหาผมสิ เสียเวลาพูดจาไร้สาระไปทำไม?!”

ใบหน้าของกริฟฟินแดงด้วยความโกรธขณะที่เขาชี้ไปที่เฟนด์ "ดีมาก! ฉันจะให้นายได้สัมผัสว่าช่องว่างระหว่างทักษะยุทธของเรานั้นห่างไกลกันแค่ไหน!"

ขณะที่เขาพูดเช่นนั้น ก็ได้ยินเสียงโครมครามดังขึ้นรอบตัวพวกเขา ศิษย์จากเผ่าปฐมหายนะถูกทุบตีและกระอักเลือดอยู่บนพื้น! เขาเป็นคนที่สองที่เริ่มเคลื่อนไหว

หลังจากที่ศิษย์คนแรกได้แสดงตัวอย่างให้พวกเขาดูแล้ว เขาก็ไม่อาจยับยั้งตัวเองไม่ให้เป็นหนูทดลองตัวที่สองได้ ครั้งนี้เขาทำตรงกันข้ามกับสิ่งที่ศิษย์ของสำนักสหัสบรรณทำ และโจมตีร่างที่มีความผันผวนของพลังงานอ่อนแอกว่า

แต่อนิจจา เขาเลือกผิด

หลังจากทำลายนักรบแห่งสุญญะที่อ่อนแอกว่าทางด้านขวาไปแล้ว เหตุการณ์เดียวกันก็เกิดขึ้นดังเดิม นักรบแห่งสุญญะทางด้านขวากลายเป็นจุดแสงสีม่วงและและถูกนักรบที่อยู่ทางด้านซ้ายดูกลืนพลังไป

หลังจากดูดซับแสงสีม่วงไปแล้ว ความแข็งแกร่งของนักรบก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก แถมความเร็วของเขาก็เพิ่มขึ้นหลายเท่าอีกด้วย เขาได้สร้างความเจ็บปวดแสนสาหัสให้กับศิษย์จากเผ่าปฐมหายนะในการโจมตีเพียงครั้งเดียว ความเสียหายดังกล่าวใกล้เคียงกับที่เคยทำกับคนก่อนหน้านี้

นั่นทำให้ทุกคนตกใจ แม้แต่กริฟฟินที่ทำตัวโอ้อวดก่อนหน้านี้ก็ยังได้แต่ขมวดคิ้วอย่างพูดไม่ออก การโจมตีนักรบแห่งสุญญะจากความผันผวนของพลังงานที่แข็งแกร่งกว่านั้นเป็นทางเลือกที่ไม่ถูกต้อง แต่การโจมตีร่างที่มีความผันผวนของพลังงานอ่อนแอกว่าก็ยังเป็นทางเลือกที่ผิดอยู่ดี!