บทที่ 2250

มันเป็นความกระหายที่ล้ำลึกราวกับว่าวิญญาณของเขาได้กลิ่นหอมเย้ายวนใจ สิ่งนี้ทำให้เฟนด์มีความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะไขข้อข้องใจนี้ให้ได้!

เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ เมื่อร่ายผนึกด้วยมือซ้าย ในขณะที่เขาหยุดการโจมตีของผีดิบ เขาก็ควบรวมดาบวิญญาณในมือซ้ายของเขา!

แม้ว่าเขาจะฆ่าผีดิบไปแล้วยี่สิบห้าตัว แต่ก็ยังเป็นจำนวนที่น้อยมากจากทั้งหมดหนึ่งร้อยยี่สิบตัว มันช่วยบรรเทาความกดดันได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ก่อนหน้านี้ในขณะที่เฟนด์เขาถอยหลังออกมา เขาก็ยังใช้ทักษะของตัวเองในการจัดการกับพวกมัน

แต่ตอนนี้เขากำลังรวบรวมดาบวิญญาณในขณะต่อสู้ ทำให้มันยากขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเมื่อฝูงผีดิบสัมผัสได้ถึงสถานะของเฟนด์ในขณะนี้ พวกมันก็ยิ่งพุ่งเข้าใส่เขาด้วยความดุร้ายยิ่งกว่า

กรรร!

พวกมันส่งเสียงคำรามราวกับสัตว์ป่าขณะที่ดวงตาสีแดงคู่นั้นจ้องไปที่ลำคอของเฟนด์ พวกมันแยกเขี้ยวที่แหลมคมออกราวกับวางแผนที่จะกัดเฟนด์ด้วย

ในช่วงเวลาแห่งความว้าวุ่นใจ ผีดิบจำนวนห้าสิบถึงหกสิบตัวได้ล้อมเฟนด์เอาไว้ พวกมันยื่นกรงเล็บพุ่งเข้าใส่เขา เล็บที่มีความยาวครึ่งนิ้วนั้นคมอย่างไม่น่าเชื่อ และพวกมันก็พุ่งเข้าหาเฟนด์จากทุกทิศทาง!

เฟนด์ขมวดคิ้ว กลิ่นอายของเลือดและความเน่าเปื่อยกักขังเขาไว้! กรงเล็บและฟันปรากฏอยู่เบื้องหน้าเขาแล้ว ผีดิบที่อยู่รายรอบไม่เปิดโอกาสให้เขาได้หลบหนี

แม้ว่าเฟนด์จะสกัดกั้นด้วยพลังทั้งหมดของเขา แต่ก็ไม่มีทางที่เขาจะถอยได้อย่างสมบูรณ์ ดาบที่คมกริบในมือของเขามีระยะการโจมตีที่จำกัด และไม่มีทางที่เขาจะจัดการได้ทุกทิศทาง

สถานการณ์ที่เขาอยู่เป็นสถานการณ์ที่ไม่มีใครสามารถรับมือได้ง่าย ๆ แม้แต่ชายสวมหน้ากากเองก็ทำไม่ได้ แต่ชายสวมหน้ากากก็ไม่ยอมให้ตัวเองถูกล้อม

การติดอยู่ในกับดักแบบนั้นเกิดจากความไร้ประสบการณ์ของเฟนด์ จิตใจของเขาปั่นป่วน ขณะที่เขาควบรวมดาบวิญญาณวางแผนโจมตีครั้งใหญ่ ความว้าวุ่นใจคือสิ่งที่ทำให้เขาถูกฝูงผีดิบรุมล้อม!

กรรร!