บทที่ 2251

ขณะที่เขาฟาดฟันดาบที่ควบรวมกับทักษะทลายห้วงสุญญะออกไปอย่างเต็มที่ ดาบก็เข้าโจมตีกลุ่มผีดิบอย่างไม่ลังเล

ผีดิบห้าถึงหกตัวถูกฟันจนได้กันไปคนละหลายบาดแผล บาดแผลเหล่านี้ไม่ลึกแต่กินพื้นที่กว้าง นี่คือผลลัพธ์ที่เฟนด์ต้องการ

เหล่าผีดิบมีการป้องกันที่แข็งแกร่ง กลับกันหากเป็นการโจมตีของคนอื่น บาดแผลดังกล่าวจะไม่สร้างความเสียหายอะไรแก่เหล่าผีดิบมากนัก และไม่อาจทำให้พวกมันไร้ความสามารถลงได้

แต่เฟนด์แตกต่างออกไป เขาไม่ได้พึ่งพาการกำจัดกายหยาบเพื่อกำจัดพวกมันทิ้ง

"กรรร!"

เหล่าผีดิบที่บาดเจ็บดูคล้ายกับเสือดาวที่กำลังโกรธจัดมันหันหน้ากลับมามองยังเฟนด์ที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลัง

พวกมันแยกเขี้ยวอันคมกริบใส่เฟนด์จากนั้นจึงหันหลังและพุ่งเข้าหาเขาอีกครั้ง แต่ในขณะนั้น เหล่าผีดิบก็ดูคล้ายถูกสายฟ้าฟาดเข้าที่สมองและไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เลย

ร่างกายของพวกมันโอนเอนไปมาสองสามครั้ง ราวกับว่ามันสูญเสียพลังงานทั้งหมดไป และล้มลงกับพื้นเสียงดังสนั่น มันถูกกำจัดแล้ว

บาดแผลบนร่างกายของพวกมันเปล่งควันสีดำอมเทาและส่งเสียงราวกับเนื้อดิบที่กำลังถูกย่าง แต่บาดแผลนั้นไม่มีสิ่งใดผิดปกติ กายหยาบของพวกมันไม่ได้ถูกเผาไหม้และสึกกร่อน แต่เป็นวิญญาณที่ควบคุมการเคลื่อนไหวต่างหากที่ถูกทำร้าย

ขณะที่ผีดิบเหล่านี้ล้มลงกับพื้น ดวงตาของเฟนด์ก็มองตรงไปที่พวกมัน จับจ้องไปที่ร่างของผีดิบเหล่านี้

ตามที่คาดไว้ ในร่างของผีดิบเหล่านี้มีพลังพิเศษอยู่ และเมื่อพวกมันตาย พลังงานสีเทาซีดที่ดูคล้ายกับควันก็จะรั่วไหลออกมาจากร่างของพวกมันด้วย ราวกับพวกมันถูกควบคุมโดยบางสิ่ง พลังงานนี้ถูกดึงออกจากร่างของเหล่าผีดิบในพริบตาและพุ่งไปทางทิศตะวันตกแทบจะในทันที

เฟนด์รีบหันมองไปตามทิศทางนั้น จนได้เห็นร่างที่คุ้นเคยซึ่งยังคงยืนตรงอยู่ทางทิศตะวันตกจากตำแหน่งของเขา ชายผู้นั้นคือนักรบแห่งสุญญะ!

ศูนย์กลางที่พลังงานสีเทามาไปบรรจบกันคือร่างของนักรบแห่งสุญญะ เขาเป็นคนดูดซับพลังงานเหล่านั้นไปอย่างนั้นหรือ?