บทที่ 2255

หลังจากที่ธีโอพูดอย่างนั้น หลายคนก็เริ่มกระซิบกระซาบกัน และบางคนจงใจไม่ลดเสียงลงราวกับต้องการให้ศิษย์ของตำหนักสองกษัตริย์ได้ยิน

"ศิษย์ที่อยู่ขั้นกลางของระดับแรกกำเนิด แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่ง แต่จะแข็งแกร่งได้ขนาดไหนกัน? การใช้อุบายเช่นนี้เพื่อพิสูจน์ความสามารถของตัวเอง เขาคงคิดว่าทุกคนโง่! ตำหนักสองกษัตริย์ไม่มีคนอื่นแล้วหรือ? พวกเขาปล่อยให้ศิษย์ที่อยู่ขั้นกลางของระดับแรกกำเนิดเข้ามาตายในแหล่งทรัพยากรยุคต้องห้ามเช่นนี้ได้อย่างไร?”

หลังจากได้ยินคำพูดเหน็บแนมเหล่านี้ ใบหน้าของศิษย์ของตำหนักสองกษัตริย์ ยกเว้นกริฟฟินก็แดงขึ้นราวกับว่ามีใครตบหน้าพวกเขาอย่างแรงถึงสองครั้ง

ศิษย์บางคนของตำหนักสองกษัตริย์ ก็เริ่มไม่พอใจเฟนด์ไปด้วย เป็นเพราะเด็กสารเลวคนนี้ชอบอวดดีและทำให้พวกเขาต้องถูกเยาะเย้ยถากถาง

อย่างไรก็ตาม กริฟฟินยิ้มและมีความคิดที่แตกต่างจากศิษย์คนอื่น ๆ ของตำหนักสองกษัตริย์อยู่สองอย่าง เขามีความสุขมากที่ได้ยินคนอื่นเหยียดหยามเฟนด์จนอดไม่ได้ที่จะปรบมือให้พวกเขาและยุยงให้พวกเขาพูดให้มากกว่าเดิม

อย่างไรก็ตามในอีกใจหนึ่งของกริฟฟิน ชื่อเสียงของตำหนักสองกษัตริย์มันไม่มีค่าอะไรสำหรับเขาเลย และเมื่อเขาเห็นว่าฝูงชนไม่ได้พูดกันมากมายอย่างที่เขาต้องการ กริฟฟินนึกอยากจะใส่สีตีไข่ให้เรื่องราวยิ่งกว่าเดิม

ทันใดนั้นก็มีคนจากรอบ ๆ เอ่ยขึ้นว่า "ทุกคนมองไปยังจุดที่เฟนด์ยืนอยู่ก่อนหน้านี้ดูสิ! นักรบแห่งสุญญะที่อยู่ข้างหน้าเขาก็หายไปเช่นกัน!"

คำพูดเหล่านี้เป็นดั่งสายฟ้าฟาดยามแดดจ้า ที่ระเบิดใส่หูของกริฟฟินในขณะที่เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังจุดที่เฟนด์เคยยืนอยู่ก่อนหน้านี้

เป็นอย่างที่ชายคนนั้นพูด นักรบแห่งสุญญะซึ่งควรจะยืนตัวตรงพร้อมกับอาวุธในมือได้หายไปจุดหนึ่งแล้ว

ทุกคนเห็นฉากนี้อย่างรวดเร็ว คนที่เพิ่งเยาะเย้ยเฟนด์ว่าเก่งแต่วิ่งหนีรู้สึกราวกับมีแมลงวันตัวใหญ่หลายร้อยตัวบินเข้าไปในปากพวกเขาจนพวกเขาพูดอะไรไม่ออก