บทที่ 2256

“ศิษย์พี่กริฟฟินพูดถูก ศิษย์น้องเฟนด์เก่งกาจในการหลบหนี แต่ผมมีคำถาม ศิษย์พี่กริฟฟินให้คำตอบผมได้ไหม ถ้าเก่งแต่เรื่องวิ่งหนีแล้วจะสามารถฆ่าผีดิบได้อย่างไร”

คำถามถูกถามอย่างรวดเร็ว หรืออันที่จริงมันอาจจะไม่ใช่คำถามด้วยซ้ำ และทุกคนที่นี่ต่างก็รู้คำตอบดีว่าคนที่เอาแต่วิ่งหนีจะสามารถฆ่าผีดิบได้อย่างไร

ทุกคนรู้ว่าการป้องกันของผีดิบนั้นน่าทึ่งมาก เพื่อที่จะทำลายการป้องกันของผีดิบและทำให้ผีดิบพวกนั้นสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ เราจะต้องมีพลังโจมตีที่ยอดเยี่ยม ซึ่งคนส่วนใหญ่ในนั้นไม่สามารถทำได้

แม้ว่าจะมีใครบางคนจัดการมันได้ มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะทำเช่นนั้นภายใต้การโจมตีของผีดิบทั้งฝูง! สีหน้าของกริฟฟินดูขมขื่นไม่ต่างจากการกินของขม คำถามจากปากริฟไม่ต่างจากการกล่าวโทษเขา

ไม่ว่าอย่างไรตอนนี้กริฟฟินก็พูดไปไม่น้อย เขาบรรยายว่าเฟนด์ไม่ดีและคิดว่าเหตุผลเดียวที่อีกฝ่ายยังไม่ออกมาก็เพราะวิ่งหนีเก่งเท่านั้น

กริฟฟินถอนหายใจอย่างหนัก แน่นอนว่าเขาไม่สามารถตอบคำถามนี้จากริฟได้ ไม่ว่าเขาจะพูดอย่างไรก็จะเหมือนการแก้ตัว กริฟฟินยิ่งเกลียดเฟนด์มากกว่าเดิมไปอีก

เขาตระหนักได้ว่าหากเขาต่อสู้กับเฟนด์ไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะกลายเป็นคนที่พ่ายแพ้ ธีโอนิ่งเฉยและไม่พูดอะไร

ชายสวมหน้ากากในโลกสีโลหิตถือมีดพร้าฟันผีดิบที่ยื่นกรงเล็บอันแหลมคมเข้าหาเขาอย่างต่อเนื่อง ฟ้าแลบเหนือมีดพร้าราวกับว่ามันดำดิ่งอยู่ในเมฆฝนฟ้าคะนองเป็นเวลาหลายพันปี

สายฟ้าบนใบมีดกะพริบเป็นสีม่วงดำ และผีดิบทุกตัวที่พุ่งเข้าใส่เขาจะถูกผ่าออกด้วยการโจมตีของสายฟ้า

“ปัง!”